Strona:Stefan-Żeromski-Miedzymorze.djvu/102

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    lania piasków nad morzem. (Gołębiowski. Obrazki rybackie).
    Cerkwa, kaszubskie cerkvja, kościół. (Stefan Ramułt. Słownik języka pomorskiego, Kraków 1893).
    Checze, — mieszkanie. (Ramułt. Słownik).
    Darga, — węda na szczupaki. (Ślaski. Słownik).
    Denega, wzburzone morze. (Wosz Budzysz. Nowotne spiewe, Poznań 1910).
    Dorsz, czyli pomuchla, Gadus morrhua, ryba poławiająca się jedynie w głębokich warstwach wschodniego Bałtyku. (Prof. Dr. Antoni Jakubski. Rys biologii polskiego morza, Lwów — Warszawa 1923).
    Drygawica, czyli słęp, — sieć na Wiśle używana. (Ślaski. Rybołówstwo i rybołówcy na Wiśle, Warszawa 1917).
    Dulka, — kołek żelazny w burcie statku do opierania wiosła. (Ślaski. Słownik).
    Duna, — wydma piasku, zaspa, morska góra. (Ślaski. Słownik).
    Głada, — cicha morska toń. (Ślaski. Słownik).
    Gładysa, — stornia gładka, bez kolców, Rhombus laevis. (Ślaski. Słownik).
    Gruntownik, — niewód, po dnie chodzący. (Ślaski. Słownik).
    Gwiździel, czyli boja, — pływająca syrena. (Ślaski. Słownik).
    Hak, — ławica piaskowa w morzu. (Ślaski. Słownik).
    Helmąt, czyli hamulec, — rękojeść, trzon steru. (Ślaski. Słownik).
    Kidzena, czyli webło, — trawa morska, Zostera marina. (Gołębiowski, Obrazki).
    Kiełpie, — łabędzie. (Ślaski. Słownik).
    Kipiel, — wielka fala na morzu, niemiec. Brandung. (Ślaski. Słownik).
    Klin, kliver, foca, franc. le foc, — żagiel trójkątny na przodzie statku. (Ślaski. Słownik).
    Korczak, — naczynie do wylewania wody. (Linde. Słownik).