Strona:Stanisław Goldman - Słownik Dux-Liliput.djvu/8

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


„th” wymawia się w następujący sposób: należy język umieścić między zębami, następnie przyłożyć lekko jego koniec do górnych zębów i przy tym układzie ust wymawiać „s“ (nie: e-s); dźwięk ten oznaczać będziemy: th; niekiedy „th“ wymawia się inaczej; mianowicie przy takim samym układzie ust, jaki określono wyżej, należy wymawiać „z“.

W zgłoskach „si“ wzgl. „zi“ litery „s“ wzgl. „c“ nie wymawiają się miękko jak „ś“ wzgl. „ź“, lecz jak „s“ wzgl. „z“.