Strona:S. Adalberg - Przysłowia żydowskie.djvu/11

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


80. Do siedmdziesięciu lat człowiek się rozumu uczy, a umiera głupcem (256).
81. Koniowi patrzą w zęby, a człowiekowi na rozum (260).
82. Człek po ciemku chodzi i nie wie, co się za jego plecami dzieje (387).
83. Co sobie człowiek sam robi, tegoby mu dziesięciu nieprzyjaciół uczynić nie mogło (416).
84. Przed ludźmi trzeba się więcej usprawiedliwiać, niż przed Bogiem (601).
85. Dla djabła zawsze starczy (39).
86. Każde dla czego ma swoje dla tego (143).
87. Za stary i niepewny dług to i plewy biorą (600).
88. Dobre długo się pamięta, złe jeszcze dłużej (322).
89. Czasem za dobre złem odpłacają (599).
90. Dobry razów nie potrzebuje, złemu razy nie pomogą (18).
91. Wszędzie dobrze, a w domu jeszcze lepiej (42).
92. Zanadto dobrze, to nie zdrowo (641).
93. Doktor nie może się sam wyleczyć (23).
94. Błogo temu, co w domu siedzi (402).
95. Każdy dowcip ma swoje zastosowanie (512).
96. Kto dla drugiego dół kopie, sam weń wpada (479).
97. Każda droga czegoś warta (510).
98. Wszyscy drożący się biedę klepią (O kupcach) (179).
99. Drzewo się nagina tylko za młodu (5).
100. Na młode drzewo wszystkie kozy skaczą (32).
101. Gdy się drzewo rąbie, to wióry padają (88).
102. Każdy ma górkę śmieci przed swemi drzwiami. (Tj. każdy ma swoje kłopoty (142).
103. Między drzwi palca nie wkładaj (646).
104. Póki dukat jest w obiegu, póty ma wartość (68).
105. We dwóch, to silniej (169).
106. Dopóty dzban po wodę chodzi, dopóki się ucho nie urwie (332).
107. Kto sam ma dzieci w kolebce, niech innych w spokoju zostawi (Tj. niech nie wytyka błędów cudzym dzieciom, gdyż nie wie, jakie będą jego własne, gdy podrosną (87).
108. Małe dziecko, to zabawka; duże, to młyn. (Tj. od dorosłych dzieci nie mamy spokoju (231).
109. Lepiej, gdy dziecko płacze, niż gdy rodzice (205).
110. Kiedy dziecko powiada co mądrego (dowcipnego), to je zaraz wyprawiają. (Gdyż dziecko, zachęcone pochwałami słuchaczy, siliłoby się na nowy dowcip i powiedziałoby niezawodnie głupstwo (453).