Strona:Poezye (Odyniec).djvu/186

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została skorygowana.
    LILIJA.
    (Wiersz poświęcony Deotymie).




    Lilijo, kwiecie biały!
    Z barwy i wysokości.
    Tyś symbol ziemskiej chwały,
    I serca niewinności.

    Biadaż ci, o! ty kwiecie
    Aniołów i ołtarzy!
    Biada ci na tym świecie
    Zawiści i potwarzy!

    Tłum cię obiegł z zdumieniem —
    Ty bez osłon, bez cierni,
    Nie wiesz, jak on swym cieniem
    Sam cię w oczach swych czerni.

    Ty dlań ożywiające
    Tchniesz wkrąg woni balsamy;
    On na cię, jak na słońce,
    Patrzy — by szukać plamy.