Strona:Pieśni narodowe.djvu/100

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


*


Kochajmy się bracia mili,
Zgoda, jedność od tej chwili,
Od pałaców w chaty kmieci,
Kochajmy się, niech głos leci.

Ktoż może przeszkodzić,
Z bratem swoim się pogodzić,
Z nim się cieszyć lub weselić,
Z nim los, mienie, życie dzielić.

Kochajmy się tylko wzajem,
Kazde miejsce będzie rajem,
Bo gdzie wejdzie miłość, zgoda,
Tam wnet wchodzi i swoboda.

A gdy nas ujrzy złączonych,
Wiarą, miłością spojonych,
Ufajmy śmiało w tej porze,
Że i Bóg nam dopomoże.





*


Choć my dzieci, ale wiarą
Naszych przeszłych, przyszłych lat,
Zaprzysiężmy wiarę starą,
Starą wiarę polskich chat.

Ojców ziemi — rodzonemi
Krwi i ducha dziećmi być,
Uczuciami serdecznemi
Swoich kochać — swoich czcić.