Strona:Pieśni Kabira.djvu/77

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


XXV

Sam siebie ukrywa i sam siebie w cudzie objawia mój Pan.
I otacza mnie udręką i wyzwala z udręki i przemawia naraz bólu i radości słowami, godząc cierpienie z weselem.

Ciało i duszę złożę w ofierze mojemu Panu.
Życie swe oddam, ale nigdy, przenigdy nie przestanę myśleć o moim Panu.