Strona:Pieśni Kabira.djvu/75

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


XXIV

W sercu mojem nadewszystko miłość hoduję, aby życiu na ziemi dała głębię bezkresu.
Tak żyjący na wodzie lotus zakwita nad wodą:
Płatki rozwija swoje tam, gdzie już woda nie sięga.
I tak niewiasta posłuszna wołaniu serca
Smutek innym zostawia, sama w płomienie się rzuca, lecz nigdy, nigdy nie pokala miłości.