Strona:Pieśni Kabira.djvu/66

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Tam ziemi niema, tam czasu niema,
Tam niczego niema: brodu ani wybrzeża,
Tam się cielesność kończy i świadomość.

O serce! W tej pustce niczego nie znajdziesz.
Dokąd więc wylatujesz na skrzydłach tęsknoty?
Bądź mężne, serce! We własnej głębi szukaj oparcia!
Pamiętaj o tem i nie wędruj gdzieindziej.