Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/1098

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


się w pychę, nie wpadł w sąd djabelski.

7.A ma téż mieć dobre świadectwo od tych, którzy są obcymi, aby nie wpadł w urąganie i sidło djabelskie.

8..Dyakonowie także czyści, nie dwoistego języka, nie kochający się w wielkiem piciu wina, nie szukający szkaradnego zysku,

9.Mający tajemnicę wiary w czystem sumnieniu.

10.A ci téż niechaj pierwej będą doświadczeni: i tak niech służą, nie mając żadnéj winy.

11.Niewiasty także wstydliwe, nie obmównice, trzeźwe, wierne we wszystkiem.

12.Dyakonowie niech będą mężowie jednéj żony, którzyby dziatki swe dobrze rządzili i swe domy.

13.Bo którzyby dobrze posługowali, zjednają sobie stopień dobry i wielkie ufanie w wierze, która jest w Chrystusie Jezusie.

14.To tobie piszę, spodziewając się, że rychło do ciebie przybędę.

15.A jeźli omieszkam, abyś wiedział, jako się masz sprawować w domu Bożym, który jest kościół Boga żywego, filar i utwierdzenie prawdy.

16.A jaśnie wielka jest tajemnica pobożności, która jest oznajmiona w ciele, usprawiedliwiona jest w duchu, okazała się Aniołom, opowiedziana jest poganom, wiarę jej dano na świecie, wzięta jest w chwale.


Rozdział IV.

Przełożony ma nauczać poddane, by się strzegli fałszywych nauk, które będą ostatnich czasów, a ma je napominać ku dobremu słowem i przykładem.


A Duch jawnie powiada, iż w ostateczne czasy odstąpią niektórzy od wiary, przystawając do duchów obłędliwych i nauk czartowskich, [1]

2.W pokrytości kłamstwo mówiących i piątnowane mających sumnienie swoje,

3.Zakazujących wstępować w małżeństwo, wstrzymywać się od pokarmów, które Bóg stworzył ku używaniu z dzięką wiernym i tym, którzy poznali prawdę.

4.Bo wszelkie Boże stworzenie dobre jest, a nic nie ma być odrzucano, co z dziękowaniem bywa przyjmowano.

5.Albowiem poświęcono bywa przez słowo Boże i modlitwę.

6.To przekładając braciéj, dobrym będziesz sługą Chrystusa Jezusa, wychowanym w słowach wiary i nauki dobréj, któréjeś doszedł.

7.A nikczemnych i babich baśni strzeż się, a ćwicz się ku pobożności. [2]

8.Albowiem cielesne ćwiczenie do mała jest pożyteczne; lecz pobożność do wszystkiego jest pożyteczna, mając obietnicę żywota, który teraz jest, i przyszłego.

9.Wierna mowa i godna wszego przyjęcia.

10.Albowiem w tem pracujemy i złorzeczeni bywamy, że nadzieję pokładamy w Bogu żywym, który jest Zbawicielem wszystkich ludzi, a najwięcéj wiernych.

11.To przykazuj i nauczaj.

12.Żaden młodością twą niech nie gardzi; ale bądź przykładem wiernych w mowie, w obcowaniu, w miłości, w wierze, w czystości.

13.Póki nie przyjdę, pilnuj czytania, napominania i nauki.

14.Nie zaniedbywaj łaski, która jest w tobie, którać dana jest przez prorokowanie, z kładzeniem rąk[3] kapłaństwa.

15.O tem rozmyślaj, w tem się obieraj, aby postępek twój był wszystkim jawny.

16.Pilnuj samego siebie i nauki, trwaj w nich; bo to czyniąc, i samego siebie zbawisz, i tych, którzy cię słuchają.


Rozdział V.

Każdy według stanu swego ma być od przełożonego sprawowan, i według zachowania obieran, częstowan, karan.


Starszego nie łaj, ale proś jako ojca, młode jako bracią,

2.Stare białegłowy jako matki, młode jako siostry z wszelaką czystością.

3.Wdowy czcij, które prawdziwie wdowy są.

4.Lecz jeźli która wdowa syny albo wnuczęta ma, niech się pierwéj

  1. 2.Tim. 3, 1. 2.Piotr. 3, 3. Jud. 18.
  2. 2. Tim. 2, 23. Tit. 3, 9.
  3. t. j. dosłownie: z kładzeniem rąk starszych.