Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0911

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


2.I nauczał ich wiele w przypowieściach i mówił im w nauce swojéj:

3.Słuchajcie! Oto siejący wyszedł siać.

4.A gdy siał, jedno padło podle drogi, a ptacy niebiescy przyszli i pojedli je.

5.A drugie padło na opoczyste, gdzie nie miało wiele ziemie, i natychmiast wzeszło, iż nie miało głębokiéj ziemie.

6.A gdy słońce wzeszło, wygorzało, a przeto, iż nie miało korzenia, uschło.

7.A drugie padło w ciernie: i urosło ciernie i zadusiło je, i nie dało owocu.

8.A drugie upadło na ziemię dobrą i dało owoc bujny i rosnący, a jedno przyniosło trzydzieści, jedno sześćdziesiąt, jedno sto.

9.I mówił: Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha.

10.A gdy sam tylko był, pytali go ci, co przy nim byli, dwanaście, o przypowieści.

11.I mówił im: Wam dano jest poznać tajemnicę królestwa Bożego; ale tym, którzy na stronie są, wszystko bywa w przypowieściach.

12.Aby patrząc patrzyli, a nie widzieli, a słysząc słyszeli, a nie zrozumieli, by się kiedy nie nawrócili, a były im odpuszczone grzechy. [1]

13.I rzekł im: Nie rozumiecie téj przypowieści? a jakóż zrozumiecie wszystkie przypowieści?

14.Który sieje, słowo sieje.

15.A ci są, którzy podle drogi, gdzie się rozsiewa słowo, a gdy usłyszą, natychmiast przychodzi szatan, a bierze słowo, które jest wsiane w serca ich.

16.Takżeć i ci są, co na opoczystych są posiani, którzy, gdy usłyszą słowo, natychmiast je z radością przyjmują,

17.A nie mają korzenia w sobie, ale są doczesnymi; potem, gdy przyjdzie uciśnienie i prześladowanie dla słowa, natychmiast się gorszą.

18.A drudzy są, którzy między ciernie są posiani, ci są, którzy słowa słuchają,

19.A pieczołowania świata i omamienie bogactw i chciwości innych rzeczy, wszedłszy zagłuszają słowo, i stawa się bez pożytku. [2]

20.A ci są, którzy na dobrą ziemię są posiani, którzy słuchają słowa i przyjmują i przynoszą owoc, jedno trzydzieści, jedno sześćdziesiąt i jedno sto.

21.I mówił im: Izali świecę wnoszą, aby ją stawiono pod korcem, albo pod łożem? aza nie, aby była na świeczniku postawiona? [3]

22.Albowiem nic nie jest tajemnego, co by się objawić nie miało, ani stało się skrytem, ale iżby na jaśnią wyszło. [4]

23.Jeźli kto ma uszy ku słuchaniu, niech słucha.

24.I mówił im: obaczcież, czego słuchacie. Jaką miarą mierzyć będziecie, będzie wam odmierzono i będzie wam przydano. [5]

25.Albowiem kto ma, będzie mu dano: a kto nie ma, i to, co ma, odejmą od niego. [6]

26.I mówił: Tak jest królestwo Boże, jako gdyby człowiek wrzucił nasienie w ziemię,

27.A spałby i wstawał w nocy i we dnie, a nasienieby wschodziło i rosło, gdy on nie wie.

28.Bo ziemia sama z siebie owoc rodzi, najprzód trawę, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie.

29.A gdy się dostoi zboże, wnet zapuści sierp; bo żniwo przyszło.

30.I mówił: Komuż podobnem uczynimy królestwo Boże? albo któremu podobieństwu przyrównamy je?

31.Jako ziarno gorczyczne: które, gdy sieją w ziemię, mniejsze jest ze wszystkiego nasienia, które jest na ziemi: [7]

32.A gdy będzie wsiane, wzrasta i bywa większe nad wszystkie jarzyny i czyni gałęzie wielkie, tak iż pod cieniem jego mogą mieszkać ptacy niebiescy.

33.I wielą takowych przypowieści mówił do nich słowo, jako mogli słuchać. [8]

34.A oprócz przypowieści nie mówił im: a uczniom swoim osobno wszystko wykładał.

  1. Isai. 6, 9. Matth. 13, 14. Luc. 8, 10. Jan. 12, 40. Dzie. 28, 26. Rzym. 11, 8.
  2. 1.Tim. 6, 17.
  3. Matth. 5, 15. Luc. 8, 26.
  4. Matth. 10, 26. Luc. 8, 17.
  5. Matth. 7, 2. Luc. 6, 38.
  6. Matth. 13, 12.25, 29. Luc. 8, 18.19, 26.
  7. Matth. 13, 31. Luc. 13, 19.
  8. Matth. 13, 34.