Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0737

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    Pharaona Ephree, króla Egipskiego, w rękę nieprzyjaciół jego i w rękę szukających dusze jego, jakom podał Sedecyasza, króla Judzkiego, w rękę Nabuchodonozora, króla Babilońskiego, nieprzyjaciela jego i szukającego dusze jego.


    ROZDZIAŁ XLV.
    Strofuje Jeremiasz słowem Bożem Barucha z narzekania przeciw Bogu, obiecując mu przecię, że przy żywocie i swobodzie miał się zostać.

    Słowo, które mówił Jeremiasz prorok do Barucha, syna Neryasza, gdy napisał te słowa w księgach z ust Jeremiaszowych, roku czwartego Joakima, syna Jozyaszowego, króla Judzkiego, rzekąc:

    2.To mówi Pan, Bóg Izraelów, do ciebie Baruchu!

    3.Mówiłeś: Biada mnie nędznemu! bo przyczynił Pan boleści do boleści mojéj, upracowałem się we wzdychaniu mojem a nie nalazłem odpoczynienia.

    4.To mówi Pan: Tak rzeczesz do niego: Oto, którem zbudował, rozwalam: a którem nasadził, Ja wyrywam i wszystkę tę ziemię.

    5.A ty szukasz sobie wielkich? Nie szukaj; bo oto Ja przywiodę złe na wszelkie ciało, mówi Pan, i dam tobie duszę twoję na zbawienie na wszystkich miejscach, dokądkolwiek pójdziesz.


    ROZDZIAŁ XLVI.
    Słowa Pańskie przeciwko miastom Egipskim, że miały być pokażone, a obiecuje wyswobodzenie ludowi swemu Izraelskiemu i Żydowskiemu.

    Słowo Pańskie, które się stało do Jeremiasza proroka przeciw narodom.

    2.Na Egipt, przeciw wojsku Pharaona Nechao, króla Egipskiego, który był nad rzeką Euphratesem w Charkamis, którego poraził Nabuchodonozor, król Babiloński, czwartego roku Joakima, syna Jozyaszowego, króla Judzkiego.

    3.Gotujcie tarcz i pawężę, a wychódźcie na wojnę,

    4.Zaprzągajcie konie a wsiadajcie jezdni, stańcie w hełmiech, wycierajcie oszczepy, obleczcie się w pancerze.

    5.Cóż tedy? widziałem je lękliwe a tył podające: mocne ich pobite, uciekali prędko, ani się obejrzeli: strach zewsząd, mówi Pan.

    6.Niech nie ucieka prędki a niech nie mniema, aby miał wybawion być mocny: na północy u rzeki Euphratesa zwyciężeni są i polegli.

    7.Któż to jest, który jako rzeka wzbiera? a jako rzeki nadymają się wody jego?

    8.Egipt jako rzeka wzbiera, a jako rzeki wzruszać się będą wały jego, i rzecze: Wstąpiwszy pokryję ziemię, wygubię miasto i obywatele jego.

    9.Wsiadajcie na konie a wyskakujcie na woziech, a niech się ruszą mocni, Murzyńska ziemia i Libijanie, którzy noszą tarcz, i Lidyjczycy porywający i puszczający strzały.

    10.Ale on dzień Pana, Boga zastępów, dzień pomsty, aby się pomścił nad nieprzyjacioły swymi: pożre miecz a nasyci się i opije się krwie ich; bo ofiara Pana, Boga zastępów, w ziemi północnéj nad rzeką Euphratesem.

    11.Wstąp na Galaad, a nabierz rezyny, panno, córko Egipska! próżno rozmnażasz lekarstwa, zdrowia mieć nie będziesz.

    12.Usłyszeli narodowie sromotę twoję, a krzyk twój napełnił ziemię; bo mocny natarł na mocnego, i obaj spółem upadli.

    13.Słowo, które mówił Pan do Jeremiasza proroka, o tem, że ma przyjść Nabuchodonozor, król Babiloński, a porazić ziemię Egipską.

    14.Opowiadajcie Egiptowi a dajcie słyszeć w Magdalu, i niech brzmi w Memphis i w Taphnis; rzeczcie: Stań a nagotuj się; bo pożre miecz to, co w okolicy twojéj jest.

    15.Czemuż zgnił mocarz twój? nie ostał się; bo go Pan wywrócił.

    16.Rozmnożył upadające i padł mąż na bliźniego swego: i rzeką: Wstań a wróćmy się do ludu swego i do ziemie narodzenia naszego, od oblicza miecza gołębice.

    17.Nazówcie imię Pharaona, króla Egipskiego: trwogę przywiódł czas.

    18.Żywię Ja, (mówi król, Pan zastępów imię jego) że jako Thabor między górami a jako Karmel nad morzem przyjdzie.

    19.Naczynie prowadzenia poczyń sobie, obywatelko, córko Egipska! bo