Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0573

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


45.Zepsowałeś ochędożenie jego: a stolicę jego uderzyłeś o ziemię.

46.Ukróciłeś dni czasu jego: oblałeś go wstydem.

47.Dokądże, Panie, odwracasz się do końca? zapali się gniew twój jako ogień?

48.Wspomnij, co za bytność moja; bo azaś próżno stworzył wszystkie syny człowiecze?

49.Któryż jest człowiek, który żyć będzie, a nie ogląda śmierci? wyrwie duszę swą z ręki piekielnéj?

50.Gdzież są, Panie, stare miłosierdzia twoje; jakoś przysiągł Dawidowi w prawdzie twojéj? [1]

51.Wspomnij, Panie, na zelżywość sług twoich, (którąm zadzierżał w zanadrzu mojem), od wiela narodów:

52.Którą urągali nieprzyjaciele twoi, Panie, którą urągali odmienienie pomazańca twego.

53.Błogosławiony Pan na wieki: Stań się, stań się.


Psalm LXXXIX.

U Żydów 90.
Mówi w tym Psalmie Prorok o krótkości i marności żywota niniejszego, a żąda Pana, aby on sam sprawował wszystkie sprawy nasze.


1.Modlitwa Mojżesza, człowieka Bożego.

Panie, stałeś się ucieczką nam, od rodzaju do rodzaju.

2.Pierwéj niźli stanęły góry, albo ziemia i świat był stworzony, od wieku i aż do wieku, ty jesteś Bóg.

3.Nie obracaj w poniżenie człowieka, i rzekłeś: Nawracajcie się synowie człowieczy.

4.Albowiem tysiąc lat przed oczyma twemi, jako dzień wczorajszy, który przeminął, i straż nocna.

5.Co za nic nie stoi, ich lata będą: rano jako trawa niech przeminie;

6.Rano niech kwitnie i przeminie: w wieczór niech upadnie, stwardnieje i uschnie.

7.Bośmy ustali w gniewie twoim, i jesteśmy strwożeni w zapalczywości twojéj.

8.Położyłeś nieprawości nasze przed oczyma swemi: wiek nasz przed jasnością oblicza twego.

9.Albowiem wszystkie dni nasze ustały: i ustaliśmy w gniewie twoim: lata nasze jako pajęczyna będą poczytane.

10.Dni żywota naszego w nich siedmdziesiąt lat: a jeźli w możnościach, ośmdziesiąt lat, a nadto co więcéj, praca i boleść; albowiem łaskawość nadeszła, i będziem karani. [2]

11.Któż wie możność gniewu twego? i przed bojaźnią twoją gniew twój policzyć?

12.Prawicę twoją tak uczyń znajomą: a wyćwiczonego serca w mądrości.

13.Nawróćże się, Panie! dokądże? a daj się ubłagać sługom twoim.

14.Napełnieniśmy rano miłosierdzia twego, i rozradowaliśmy się, i kochaliśmy się po wszystkie dni nasze.

15.Weseliliśmy się za dni, w któreś nas uniżył: za lata, któreśmy widzieli złe.

16.Wejrzyjże na sługi swoje, i na dzieła swoje, a prowadź syny ich.

17.A niech będzie jasność Pana, Boga naszego, nad nami: a sprawy rąk naszych prostuj nad nami, i dzieło rąk naszych prostuj.


Psalm XC.

U Żydów 91.
Tu okazuje bezpieczeństwo tego człowieka, który wszystko swe dufanie w Panu Bogu pokłada.


1.Chwała pienia Dawidowi.

Kto mieszka w spomożeniu Najwyższego, w obronie Boga niebieskiego będzie przebywał:

2.Rzecze Panu: Obrońca mój, i ucieczka moja jesteś ty, Bóg mój; w nim będę miał nadzieję.

3.Albowiem on mię wyrwał z sidła łowiących, i od przykrego słowa.

4.Plecami swemi okryje cię: a pod skrzydłami jego nadzieję mieć będziesz: tarczą ogarnie cię prawda jego.

5.Nie ulękniesz się od strachu nocnego: od strzały lecącéj we dnie.

6.Od sprawy chodzącéj w ciemności; od najazdu i od czarta południowego.

7.Padnie po boku twoim tysiąc, a dziesięć tysięcy po prawéj stronie twojéj: a ku tobie się nie przybliży.


  1. 2. Król. 7, 11.
  2. Eccl. 18, 8. (Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku; odsyłacz do Księgi Mądrości Syracha, nie występującej w tym wydaniu Biblii.)