Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0561

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Panie: czas upodobania, Boże, w wielkości miłosierdzia twego: wysłuchaj mię w prawdzie zbawienia twego.

15.Wyrwij mię z błota, abych nie ulgnął: wybaw mię od tych, którzy mię nienawidzą, i z głębokości wód.

16.Niech mię nie zatapia nawałność wody: ani mię niech nie pożera głębokość: ani niech nie zawiera nademną studnia wierzchu swego.

17.Wysłuchaj mię, Panie; bo łaskawe jest miłosierdzie twoje: według mnóstwa litości twoich wejrzyj na mię.

18.A nie odwracaj oblicza twego od sługi swego; bom jest w utrapieniu: prędko wysłuchaj mię.

19.Przybliż się ku duszy mojéj, a wybaw ją: dla nieprzyjaciół moich wyrwij mię.

20.Ty znasz pohańbienie moje i zelżywość moję i wstyd mój: przed oczyma twemi są wszyscy, którzy mię trapią.

21.Urągania i nędze czekało serce moje: i czekałem, ktoby się społem smęcił; a nie było: i ktoby pocieszył; a nie znalazłem.

22.I dali żółć na pokarm mój: a w pragnieniu mojem napawali mię octem. [1]

23.Niechaj będzie stół ich przed nimi sidłem, i zapłaty, i na upadek. [2]

24.Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli: a grzbietu ich zawżdy nachylaj.

25.Wyléj na nie gniew twój: i zapalczywość gniewu twego niech je ogarnie.

26.Mieszkanie ich niech się stanie puste: a w przybytkach ich niechaj nie będzie, ktoby mieszkał.

27.Bo, któregoś ty zranił, prześladowali: a na boleści ran moich naddawali.

28.Przydajże nieprawość ku nieprawości ich: a niech nie wchodzą do sprawiedliwości twojéj.

29.Niechaj będą wymazani z ksiąg żywiących: a niech z sprawiedliwymi nie będą wspisani.

30.Jamci jest ubogi i zbolały: zbawienie twoje, Boże, wspomogło mię.

31.Będę chwalił imię Boże pieśnią, i wielbić go będę chwałą.

32.A przyjemniéj będzie Panu, niźli młode cielę, któremu rogi i kopyta podrastają.

33.Niech widzą ubodzy, a niech się weselą: szukajcie Boga, a będzie żyła dusza moja.

34.Albowiem Pan wysłuchał ubogich: a więźniami swymi nie wzgardził.

35.Niechaj go chwalą niebiosa, i ziemia: morze i wszystek płaz na nich.

36.Albowiem Bóg zbawi Syon: i będą zbudowane miasta Juda: i będą tam mieszkać, i dostaną jéj dziedzictwem.

37.I nasienie sług jego otrzymają: a którzy miłują imię jego, będą w niéj mieszkać.


Psalm LXIX.

U Żydów 70.
W Panu Bogu dufać, kto chce pociechy i zbawienia dostać.


1.Na koniec, Psalm Dawidowi, na pamiątkę, że go Bóg wybawił.

2.Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu: Panie, pośpiesz się ku ratunku memu.

3.Niechaj będą zawstydzeni i pohańbieni, którzy szukają dusze mojéj.

4.Niech się obrócą nawstecz, a niech się zawstydzą, którzy mi chcą złego: niech się natychmiast obrócą wstydać się, którzy mi mówią: Ehéj! Ehéj!

5.Niech się weselą i radują w tobie wszyscy, którzy cię szukają, a niech zawżdy mówią: Niechaj uwielbion będzie Pan; którzy miłują zbawienie twoje.

6.A jam jest ubogi i żebrak, Boże, wspomóż mię: pomocnikiem moim, i wybawicielem jesteś ty moim: Panie, nie omieszkajże!


Psalm LXX.

U Żydów 71.
Uczy Prorok aby każdy sprawiedliwy w Panu uprzejmą nadzieję miał.


1.Psalm Dawidowi. Synów Jonadabowych, i pierwszych więźniów.

2.W tobiem, Panie, nadzieję miał, niech nie będę pohańbion na wieki: w sprawiedliwości twojéj wybaw mię, i wyrwij mię: nakłoń ku mnie ucha twego, a zbaw mię.


  1. Matth. 27, 48.
  2. Rzym. 11, 9.