Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0547

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


zaprawdę, wszystka marność, wszelki człowiek żywiący.

7.Zaiste, w obrazie przechodzi człowiek, ale próżno trwoży sobą: skarbi, a nie wie, komu to zbierze.

8.A teraz, któreż jest oczekiwanie moje? izali nie Pan? i bytność moja u ciebie jest.

9.Od wszystkich nieprawości moich wyrwij mię; na pośmiech głupiemu dałeś mię.

10.Zaniemiałem i nie otworzyłem ust moich; boś ty uczynił.

11.Odejmij odemnie plagi twoje: od mocy ręki twojéj jam ustał w strofowaniu.

12.Dla nieprawości karałeś człowieka: i uczyniłeś, że wyschła jako pająk dusza jego; zaiste, próżno się trwoży wszelki człowiek.

13.Wysłuchaj modlitwę moję, Panie, i prośbę moję, przyjmij w uszy łzy moje: nie milcz; bom ja jest przychodzień u ciebie i podróżny, jako wszyscy ojcowie moi.

14.Zfolguj mi, abym się ochłodził, pierwéj niźli odejdę, a więcéj nie będę.


Psalm XXXIX.

U Żydów 40.
Należy Psalm ten Panu Chrystusowi, za którego wcielenie kościół dzięk czyni. Tudzież w osobie ojców świętych, którzy oczekawali przyjścia Chrystusowego, tak mówi.


1.Na koniec, Psalm samemu Dawidowi.

2.Czekając, czekałem Pana, i skłonił się ku mnie: i wysłuchał prośby moje.

3.I wywiódł mię z dołu nędzy, i z błota iłu: i postawił na skale nogi moje, i naprostował kroki moje.

4.I wypuścił nową pieśń w usta moje, Hymn Bogu naszemu: ujrzą mnodzy, i będą się bać, i będą mieć nadzieję w Panu.

5.Błogosławiony mąż, którego nadzieja jest imię Pańskie: a nie oglądał się na marności i na szaleństwa omylne.

6.Wieleś uczynił ty, Panie, Boże mój, cudów twoich: a w myślach twoich nie jest, ktoby był podobien tobie: opowiadałem i mówiłem, rozmnożyli się nad liczbę.

7.Ofiary i obiaty nie chciałeś, a uszy uczyniłeś mi doskonałe: całopalenia i za grzech nie żądałeś. [1]

8.Tedym rzekł: Oto idę, w summie ksiąg napisano o mnie:

9.Abych czynił wolą twoję, Boże mój, pragnąłem, i zakon twój w pośród serca mego.

10.Opowiadałem sprawiedliwość twoję w kościele wielkim: oto warg moich nie będę hamował: Panie, tyś wiedział.

11.Sprawiedliwości twojéj nie skryłem w sercu mojem; prawdę twoję i zbawienie twe opowiadałem: nie taiłem miłosierdzia twego, i prawdy twojéj przed zgromadzeniem wielkiem.

12.A ty, Panie, nie oddalaj zmiłowania twego odemnie; miłosierdzie twoje i prawda twoja, zawżdy mię broniły.

13.Albowiem obtoczyły mię złe, którym niemasz liczby: poimały mię nieprawości moje, i nie mogłem przejrzeć: rozmnożyły się nad włosy głowy mojéj, i serce moje opuściło mię.

14.Niech ci się podoba, Panie, abyś mię wyrwał: Panie, ku ratunku memu wejrzyj.

15.Niechaj będą zawstydzeni i zesromoceni spółem, którzy szukają dusze mojéj, aby ją odjęli: niech się obrócą nawstecz: a niech się zawstydzą, którzy mi życzą złego.

16.Niechaj odniosą natychmiast zelżywość swą, którzy mi mówią: Ehej, Ehej!

17.Niech się rozradują i uweselą w tobie wszyscy, którzy cię szukają, i niech mówią zawżdy: Niechaj będzie uwielbiony Pan, którzy miłują zbawienie twoje.

18.Ja lepak jestem żebrak ubogi: Pan stara się o mię. Pomocnikiem moim, i obrońcą moim jesteś ty, Boże mój! nie omieszkiwajże.


Psalm XL.

U Żydów 41.
Psalm ten osobliwie służy człowiekowi miłosiernemu a dobrotliwemu: a niesie proroctwo o męce Pana Chrystusa, i o jego zmartwychwstaniu.


1.Na koniec, Psalm samemu Dawidowi.

2.Błogosławiony, który ma baczenie na potrzebnego i na ubogiego: w dzień zły wybawi go Pan.


  1. Żyd. 10, 5.