Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0146

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


kapłani w trąby: i będzie ta ustawa wieczna w rodzajach waszych.

9.Jeźli wyciągniecie na wojnę z ziemie waszéj na nieprzyjaciele, którzy walczą przeciwko wam, będziecie trąbić głośno brzmiącemi trąbami: i będzie wspomnienie na was przed Panem, Bogiem waszym, abyście byli wyrwani z rąk nieprzyjaciół waszych.

10.Jeźli kiedy będziecie mieć ucztę i dni święte i nów miesiąców, trąbić będziecie trąby nad całopaleniem, i nad ofiarami zapokojnemi, aby wam były na wspomnienie Boga waszego: Ja Pan, Bóg wasz.

11.Roku wtórego, miesiąca wtórego, dwudziestego dnia miesiąca podniósł się obłok od przybytku przymierza.

12.I ruszyli się synowie Izraelowi hufcami swemi z pustynie Synai, i położył się obłok na puszczy Pharan.

13.I ruszyli obóz pierwszy według rozkazania Pańskiego przez rękę Mojżesza:

14.Synowie Judowi z hufcy swemi, których hetman był Nahasson, syn Aminadab.

15.W pokoleniu synów Issachar hetmanem był Nathanael, syn Suar.

16.W pokoleniu Zabulon hetmanem był Eliab, syn Helon.

17.I złożony jest przybytek, który niosąc wyszli synowie Gerson i Merary.

18.I ruszyli się téż synowie Ruben hufcami i porządkami swemi, których hetmanem był Elisur, syn Sedeur.

19.A w pokoleniu synów Symeon, hetmanem był Salamiel, syn Surysaddai,

20.A w pokoleniu Gad hetmanem był Eliasaph, syn Duel.

21.I ruszyli się téż Kaathitowie niosący świątnicę: tak długo przybytek niesiony był, aż przyszli na miejsce stanowiska.

22.Ruszyli obóz i synowie Ephraim hufcami swemi, w których wojsku hetmanem był Elisama, syn Ammiud.

23.A w pokoleniu synów Manasse hetmanem był Gamaliel, syn Phadassur.

24.A nad pokoleniem Benjamin hetman był Abidan, syn Gedeonów.

25.Na ostatku obozów wszystkich ciągnęli synowie Dan hufcy swemi, w których wojsku hetmanem był Ahiezer, syn Ammisaddai.

26.A w pokoleniu synów Aser hetmanem był Phegiel, syn Ochran.

27.A w pokoleniu synów Nephtali hetmanem był Ahira, syn Enan.

28.Te są obozy i ciągnienia synów Izraelowych według hufców ich, gdy się ruszali.

29.I rzekł Mojżesz Hobab, synowi Raguela Madyanity, krewnemu swemu: Ciągniemy do miejsca, które nam Pan dać ma: pójdź z nami, żebyśmyć uczynili dobrze; bo Pan obiecał dobra Izraelowi.

30.Któremu on odpowiedział: Nie pójdę z tobą, ale się wrócę do ziemie swéj, w któréjem się narodził.

31.A on: Nie opuszczaj, pry, nas; bo ty wiesz, na których miejscach po puszczy obóz stanowić mamy, i będziesz przewodnikiem naszym.

32.A gdy przyjdziesz z nami, cokolwiek najlepszego będzie z bogactw, które nam Pan da, tobie damy.

33.Ciągnęli tedy od góry Pańskiéj drogą trzech dni: a skrzynia przymierza Pańskiego szła przed nimi przez trzy dni, upatrując miejsce obozowi.

34.Obłok téż Pański był nad nimi wednie, gdy ciągnęli.

35.A gdy podnoszona była skrzynia, mawiał Mojżesz: Powstań Panie, a niech się rozproszą nieprzyjaciele twoi, a niech uciekają, którzy cię nienawidzą, od oblicza twego.

36.A gdy ją składano mówił: Nawróć się Panie do mnóstwa wojska Izraelskiego.


Rozdział XI.

Żydowie za szemraniem przeciwko Panu, ptaki otrzymali: Mojżeszowego Ducha Pan udzielił siedmidziesiąt starszym z ludu: Pan pokarał plagą wielką lud dla ich żądze: Miejscu imię dano: Groby żądz.


W tym czasie wszczęło się szemranie ludu, jakoby styskującego dla prace przeciw Panu. Co usłyszawszy Pan rozgniewał się.

2.I zapaliwszy się na nie ogień Pański, pożarł ostatnią część obozu. A gdy wołał lud do Mojżesza, modlił się Mojżesz do Pana, i zapadł ogień.

3.I nazwał imię onego miejsca: Zapalenie, iż się przeciwko nim zapalił ogień Pański.

4.Lud bowiem pospolity, który był