Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0144

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


do siebie z ubłagalnie, która była nad skrzynią świadectwa między dwiema Cherubiny, zkąd téż mawiał do niego.


Rozdział VIII.

Miejsce, kształt i stanie lichtarza. Lata i poświącanie Lewitów.


I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:

2.Mów Aaronowi, i rzeczesz do niego: Gdy postawisz siedm lamp, lichtarz na stronie południowéj niech postawion będzie. To tedy przykaż, aby lampy ku północy z przeciwia patrzyły ku stołowi chlebów pokładnych: ku téj stronie, ku któréj się lichtarz obrócił, świecić mają.

3.I uczynił Aaron, i wstawił lampy na lichtarz, jako rozkazał Pan Mojżeszowi.

4.A robota lichtarza ta była ze złota kowanego, tak słupiec średni, jako i wszystko, co z obu stron piór wychodziło: na kształt, który ukazał Pan Mojżeszowi, tak urobił lichtarz.

5.I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:

6.Weźmij Lewity z pośród synów Izraelowych, a oczyść je,

7.Wedle tego porządku: Niech będą pokropieni wodą oczyszczenia, a niech ogolą wszystkie włosy ciała swego. A gdy wymyją szaty swe, i oczyszczeni będą, [1]

8.Wezmą wołu z stad, i mokrą ofiarę jego, białą mąkę oliwą zaczynioną, a wołu drugiego z stada ty weźmiesz za grzech.

9.I przywiedziesz Lewity przed przybytek przymierza, zwoławszy wszystkiego mnóstwa synów Izraelowych.

10.A gdy Lewitowie będą przed Panem, włożą synowie Izraelowi ręce swe na nie.

11.I ofiaruje Aaron Lewity, dar przed oczyma Pańskiemi od synów Izraelowych, aby służyli na posłudze jego.

12.Lewitowie téż położą ręce swe na głowy wołów, z których jednego uczynisz za grzech, a drugiego na całopalenie Pańskie, abyś się modlił za nimi.

13.I postawisz Lewity przed oczyma Aarona i synów jego i poświęcisz ofiarowane Panu.

14.I odłączysz z pośrodku synów Izraelowych, aby byli moi.

15.A potem wnidą do przybytku przymierza, aby mi służyli. I tak oczyścisz i poświęcisz je na ofiarę Panu; bo darem darowani mi są od synów Izraelowych.

16.Miasto pierworodnych, które otwarzają wszelki żywot w Izraelu wziąłem je.

17.Moje bowiem są wszystkie pierworodne synów Izraelowych, tak z ludzi jako i z bydła: ode dnia, któregom pobił wszelkie pierworodne w ziemi Egipskiéj, poświęciłem je sobie:

18.I wziąłem Lewity miasto wszech pierworodnych synów Izraelowych.

19.I darowałem je Aaronowi i synom jego z pośrodku ludu, aby mi służyli miasto Izraela w przybytku przymierza, a modlili się za nie, aby nie było plagi na lud, jeźliby śmieli przystąpić do świątnice.

20.I uczynili Mojżesz i Aaron i wszystko mnóstwo synów Izraelowych z Lewitami, co był rozkazał Pan Mojżeszowi.

21.I oczyszczeni są, i wymyli szaty swoje. I podniósł je Aaron przed Panem, i modlił się za nimi,

22.Aby oczyszczeni weszli na urzędy swe do przybytku przymierza przed Aarona i syny jego: jako rozkazał Pan Mojżeszowi o Lewitach, tak się stało.

23.I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:

24.To jest prawo Lewitów: od dwudziestu i piąci lat i wyżéj wchodzić będą, aby służyli w przybytku przymierza.

25.A gdy pięćdziesiąt lat wieku wypełnią, służyć przestaną.

26.I będą pomocnikami braciéj swej w przybytku przymierza, aby strzegli tego, co im zlecą; ale robót samych niech nie czynią. Tak rozrządzisz Lewitom na straży ich.


Rozdział IX.

Którego czasu przewód obchodzić mieli, także i nieczyści, albo podróżni. Obłok obtoczywszy przybytek Boży, wiódł wojsko Żydowskie.


Mówił Pan do Mojżesza na puszczy Synai roku wtórego po wyjściu ich z ziemi Egipskiéj, miesiąca pierwszego, rzekąc:

  1. Num. 19, 9.