Strona:PL Upominek z prac Stanisława Jachowicza.djvu/142

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


na muchy zastawić. Gąsienica buduje sobie grób kunsztowny bez poprzedniej nauki. Pszczoła swoje komórki z wosku pod miarą ulepia i napełnia je na zimę miodem, którego słodycz wszelkie przechodzi słodycze. Jaskółka bez obawy przy ludzkich mieszkaniach swoje wiesza gniazdo i czuje instynktem porę, kiedy zimne porzucić ma mieszkanie, a kiedy znowu powrócić do niego. Bóg wielki w dziełach Swoich, a człowiek z pokorą powinien schylić głowę na widok tylu cudów w naturze.

Upominek z prac Jachowicza page012a.jpg



Pszczółka.




Kto cię nauczył, powiedz, pszczółko mała,
Żebyś na kwiatkach słodyczy szukała?
Kto te kwiateczki żyzną rosą krzepi,
Zseła pogodę, aby rosły lepiej?
Boska to dobroć, mądrość niepojęta;
Bóg o najmniejszym robaczku pamięta.



Upominek z prac Jachowicza page012a.jpg



Pajączek.




Patrzcie, jakie to sztuczne te pajęcze sieci,
Czybyście też uprzędły taką nitkę dzieci?



Upominek z prac Jachowicza page012a.jpg