Strona:PL Upominek z prac Stanisława Jachowicza.djvu/041

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Czem się za młodu skorupka napoi, tem na starość trąci.




„Mój Wiesławku ukochany!
Czyż doczekam się odmiany?

Upominek z prac Stanisława Jachowicza 041.jpg

Zawsze będziesz psoty płatał,
Po ogródku tylko latał
I czas drogi próżno trwonił,
Ptaszki i motylki gonił?“
Tak raz matka narzekała
I łzą gorzką się zalała;
A Wiesławek rósł w niecnocie,
Matka w smutku i kłopocie.