Strona:PL Sofokles - Antygona (Kaszewski).djvu/65

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została przepisana.
    Przodownik Chóru.

    Najprzód masz wyprowadzić z jaskini to dziecię,
    Potem złożyć zmarłego popioły do grobu.        110


    Kreon.

    Więc koniecznie na swojem wy postawić chcecie?


    Przodownik Chóru.

    Oj, śpiesz się: kara boża pędzi nogą żwawą
    Za tymi, co się zwykli ociągać z poprawą.


    Kreon.

    Przykro-ć to ustępować; ale trudna rada:        115
    Kiedy bieda na karku, ustąpić wypada.


    Przodownik Chóru.

    Idź więc; nie daj innemu troskać się tą sprawą.


    Kreon.

    Natychmiast; a tymczasem biegnijcie wy sami,
    Ilu was jest, na wzgórze, wszyscy z siekierami.
    Ja zaś, gdym zmienił zdanie, podążę też cwałem,        120
    Ażeby to rozwiązać, co sam zawiązałem.
    Trzeba się, widzę, godzić z prawami bożemi,
    Aby spokojność życia pozyskać na ziemi.

    (Odchodzi).




    ORCHESTIKON.


    Chór.
    (Strofa 1).

    Bachu, boże różnych mian[1]!
    Matki cnej ozdobą-ś ty,
    Córy Kadma; ojcem ci
    Zeus, nasz gromowładny pan.
    Czczony-ś śród italskich ziem[2],        5
    Głośny na wybrzeżu tem,
    Gdzie Eleuzy wspólny gród[3]
    Na dzień igrzysk zwabia lud,
    Gościsz i w naszej ziemicy,
    W Tebach, w Bachantek stolicy,        10
    Gdzie Ismenu[4] lśni przeźrocze,
    Gdzie nasienie wzrosło smocze[5].

    1. „Bachu, boże różnych mian“. Dyonizns, zwany także Bakchos, Iakchos, Lynjos, Euios, Dithyrambos, Hyes itd., był synem Zeusa i Semeli, córki Kadmosa, założyciela Teb; stąd był bogiem narodowym państwa tebańakiego. Semela zapragnęła widzieć Zeusa w całej jego potędze, a gdy ten ukazał się wśród błyskawic i grzmotów, rażona piorunem, zmarła, wydając na świat przedwcześnie Dyonieosa.
    2. „wśród italskich ziem“. Za czasów Sofoklesa nazywały się Włochy południowe, zamieszkałe przez Greków i zwane także Wielką Grecyą.
    3. „Eleuzy gród“ Eleuzys, miasto nad zatoką Saronicką. Tajemice eleuzyjskie na cześć Demetry były uroczystością całej Grecyi.
    4. Ismen — rzeczułka we wschodniej stronie Teb.
    5. „nasienie smocze“. Kadmos, założyciel Teb, zabił smoka, z którego zębów rozsypanych po ziemi powstał lud tebański.