Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Jedno uczucie, którego nasienie
Dając nam życie, Bóg w głąb duszy cisnął,
Które w rozliczne strzeliło promienie,
A każdy promień skrą miłości błysnął.
Ta myśl, to czucie, wierni towarzysze,
Wśród życia nocy pewną wiodą drogą;
Gdy burza pokój duszy zakołysze,
Pokój i szczęście duszy wrócić mogą!