Ta strona została uwierzytelniona.
Po raz ostatni ten głaz ucałować,
Rzewnie zapłakać i wstecz powędrować?
I gdzieś w obczyznie, w tułacza odzieniu
Prześnić to życie w tęsknocie, cierpieniu?
Matko boleści, w każdym życia razie,
Gdym się pomodlił przy twoim obrazie,
Poczułem w głębi mej duszy wzruszenie,
Jakby głos matki, jak krzyża natchnienie.
Matko, i dzisiaj niechaj tak się stanie,
Daj mi odpowiedź na moje pytanie.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/72/Poezye_Karola_Antoniewicza_tom_I_str_072.png/200px-Poezye_Karola_Antoniewicza_tom_I_str_072.png)