Strona:PL P. J. Szafarzyka słowiański narodopis.djvu/197

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


2.


„Na cóż ty, łosiu, na co, nieboże,
Tak do sioła przywykasz?
Da czy ty, łosiu, czy ty, nieboże
Lichą[1] zimkę przenikasz?“
„„Oj czy ona licha, czy nielicha,
Da nie będzieć jak lateczko,
Da nie będzieć jak ciepłeczko!““
„Na cóż, Tacjańko, na co ty, młoda,
Tak stolika pilnujesz?
Czy ty, Tacjańko, oj czy ty, młoda
Lichą świekrową czujesz?“
„Oj czy ona licha, czy nielicha
Nie będzieć mi matką ona,
Oj nie będzieć co rodzona!““



3.


Tuman, tuman przy dolinie,
Liść szeroki na kalinie,
Jeszcze szérszy na osicy:
Woła gołąb′ gołębicy,
Cudzą, nie swą, przywołuje:
„Pojdź tu, serce, pocałuję!“






  1. w znaczeniu zły, tęgi, dokuczliwy.