Strona:PL Ołtarzyk polski katolickiego nabożeństwa.djvu/255

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została przepisana.


    Ciało Twe święte, co krzyżowali,
    I krew najświętsza, którą przelali.
    Przyszedłszy na świat Pan wiecznéj chwały,
    Użyłeś wiele nędzy niemałéj.
    Dałeś się potem z wielkiéj miłości,
    Na męki srogie bez Twéj litości.
    Wstępując potém do chwały wiecznéj,
    Zostawiłeś nam ten oto dar zacny.
    Na co my patrząc w tym Sakramencie
    Z pociechą wielką, serce nam roście:
    Tobie my Boże teraz śpiewamy.
    Przed Twą światłością nizko padamy.
    Użycz nam łaski wszechmocny Boże,
    Bez Twéj pomocy człek nic nie może.



    U drzwi Twoich stoję Panie, — Czekam na Twe zmiłowanie.
    Który pod postacią chleba, — Prawdziwy Bóg jesteś z nieba.
    W tym najświętszym Sakramencie — Z nieba stawa tu w momencie.
    W téj Hostyi jest Bóg żywy,Choć zakryty lecz prawdziwy.
    Jak wielki cud Bóg uczynił, — Że chleb w ciało swe przemienił.
    A nam pożywać zostawił: — Chcąc, aby nas przez to zbawił.
    Święty, mocny, nieśmiertleny,W Majestacie swym niezmierny.
    Aniołowie się lękają, — Gdy na Jego twarz patrzają.
    Wszyscy niebiescy duchowie — Lękają się i królowie.
    Niebo, ziemia ani morze —Pojąć, co jest Bóg, nie może.
    Żaden z wojska anielskiego, — Nie dostąpi nigdy tego,
    Czego człowiek dostępuje, — Ciało i Krew gdy przyjmuje.
    Jam nie godzien, Panie, tego, — Abyś wszedł do serca mego.
    Rzeknij tylko słowo Twoje, — A tém zbawisz duszę moję.
    Kłaniam się Tobie samemu, — Bądź miłościw mnie grzesznemu!
    Niechaj żyję z Tobą Panem, — Aż na wieki wieków. Amen.



    Pieśni do N. Maryi Panny.


    Boga Rodzica, dziewica, Bogiem sławiona Marya! U twego Syna hospodyna[1], Matko zwolona[2] Marya! ziści nam[3] spuści nam Kyrie elejson[4], twego Syna Chciciela zbożny[5] czas. Usłysz głosy, napełnij

    1. Hospodyn znaczy tyle co pan.
    2. Zwolona — wybarana, przeznaczona.
    3. Tj. ześlij nam, spuści zamiast spuść.
    4. Kyrie elejson tyle co zmiłowanie, miłosierdzie Boże
    5. Zbożny, niby od Boga, z Boga pochodzący, a zatem błogosławiony, obfity, szczęśliwy.