Utracił zdolność rozumowania, on, który w najdziwaczniejszych okolicznościach, w najgroźniejszych sytuacyach, zdolny był myśleć trzeźwo i znajdywać zawsze radę i wyjście.
Do tego zaś stanu doprowadziła go jedna, jedyna dziewczyna, dla której zaryzykował tyle. Kochał ją jeszcze przed chwilą, teraz czuł jednak, że ją nienawidzi z całej duszy.
Iwana Wilczkow. Ją goni właśnie Roulelabille, a pędząc za zbiegłą, przemyśliwa rzeczy dawniejsze, chcąc na tej podstawie dojść do rozwiązania dziwnej tajemnicy:
Uczyńmy, jak on i przejdźmy pokrótce wypadki minione[1] Otóż, tak było. Wysłany przez swój dziennik „Epokę“, udał się Rouletabille do stolicy Bułgaryi, celem śledzenia wypadków, jakich oczekiwano powszechnie. W Sofii spotkał reporter młodą pannę, bratanicę generała Wilczkowa, którą poznał w Paryżu, kiedy uczęszczała na medycynę i do której zapłonął niekłamanym afektem.
Rouletabille bywał w Sofii w domu stryja Iwany i nie krył się z tem, że ją kocha, oraz, że pragnie ją poślubić. Iwana ma dla niego także pewne uczucie sympatyi, ale usiłuje odwrócić jego
- ↑ Opowiedziane one zostały w powieści „Czarny Zamek“, stanowiącej część pierwszą. „Czarny Zamek“ wyszedł nakładem tejsamej księgarni, co tom niniejszy.