Strona:PL Królewna Gęsiarka i inne bajki.djvu/29

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    chuścinę, okazało się, że pusta. Zgubiła podarek gwiazdy zarannej! Cóż było robić? Pragnąc koniecznie wyzwolić braci, dobra dziewczynka wzięła nóż, odcięła sobie palec, wetknęła go w zamek i otworzyła szczęśliwie bramę. Gdy weszła, spotkała karzełka, który spytał:
    — Czego tu chcesz, moje dziecko?
    — Szukam mych braci, zaklętych w kruki! — odparła.
    — Panów kruków niema w domu, — powiedział, — ale jeśli chcesz, możesz na nich zaczekać.
    Potem karzełek przyniósł jedzenie dla kruków na siedmiu talerzykach i napój w siedmiu dzbanuszkach. Dziewczynka zjadła z każdego talerzyka okruszynkę, z każdego dzbanuszka łyknęła kropelkę, a w ostatni dzbanuszek wpuściła pierścionek wzięty z domu.
    Nagle usłyszała nad sobą szum skrzydeł, a karzełek powiedział:
    — Wracają panowie kruki do domu.