Strona:PL Julian Ejsmond - Antologia bajki polskiej.djvu/105

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


ANTONI GORECKI.
1787—1861.


Obok Niemcewicza i Morawskiego jednym z najlepszych fabulistów politycznych czasów rozbiorowych był Antoni Gorecki. Zupełnie niesłusznie lekceważony przez krytykę, Górecki wzbogacił polską literaturę dużą liczbą nowych motywów bajkowych i zręcznych alegoryi.


»BAJKI«.


WILK I PTASZKI.


»Wilku«, wołały ptaszki, »wróbel w mieście rano
był. Mówi, że na ciebie w gazetach pisano«.
»Co mnie to?« wilk odpowie »a ja owce chwytam.
Niech oni co chcą piszą: nic nigdy nie czytam«.



LEW I KUNDEL.


Nie zbliżaj się rabusiu, co napadem żyjesz,
co jagniąt mego pana krew niewinną pijesz,
włóczęgo, co nie dajesz spać mi całe lato«.
Tak na lwa wołał kundel — a ten mu rzekł na to: