Strona:PL Jerzy Żuławski - Poezje tom III.djvu/247

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    ECCE HOMO.

    Wiem, zaiste, skąd pochodzę,
    co w niesytej wciąż pożodze
    płonę, żrę się sam, jak skra.
    Światło wszędzie, gdzie się zwrócę,
    węgiel wszystko, co porzucę:
    tak! płomieniem jestem ja!