Strona:PL Jean de La Fontaine - Bajki.djvu/429

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Sławił rączość i spryt rzadki,
Zkąd pochodzi,
Kto ją rodzi
Z dziada, ojca, babki, matki,
I zliczywszy szereg długi
Przodków swojej rodzicielki,
Mniemał, iż przez jej zasługi
Jest piękny, mądry i wielki.
Aż w końcu karę chełpliwość odniosła.
Gdy się zestarzał, pani Klaczy syna
Wzięto do młyna:
Wtedy sobie przypomniał swego ojca, Osła.

Jeśli w nieszczęścia powodzi
Głupcom rozwidni się w głowie,
To prawdę mówi przysłowie,
Że złe na dobre wychodzi.