Strona:PL Homer - Iliada (Popiel).djvu/37

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została skorygowana.

    Koło przystani okrętów udali się na spoczynek.
    Ledwo różanopalca powstała na wschodzie jutrzenka
    Odpłynęli napowrót do wojska licznego Achajów,
    Zesłał im wiatr pomyślny Apollon z dala godzący.

    Wznieśli maszt i białe szeroko żagle rozpięli;
    480 

    Rozdął wiatr środek żagli, a piana sinawa na koło
    Brzegu okrętu huczała, gdy szybko sunął się naprzód;
    Żwawo po falach pędził, by dopiąć kresu podróży.
    Zawinąwszy nareszcie do wojska licznego Achajów,

    Ciemne okręty na ląd ku piasczystemu wybrzeżu
    485 

    Zaciągnęli, podparłszy je wprzódy belkami długiemi,
    Sami się zaś rozeszli do swych namiotów i łodzi.
    Siedział natenczas w gniewie przy łodziach wybornych do biegu,
    Z boga zrodzony Pelejdes, Achilles szybkobieżący;

    Wcale już nie uczęszczał do rady dla mężów zaszczytnéj,
    490 

    Ani do bitwy należał, lecz aż mu się serce trawiło
    Z nieczynności, bo wzdychał za bitwą i wrzawą wojenną.
    Kiedy dwunasta jutrzenka od owéj się chwili zjawiła,
    Wtedy wiecznie żyjący wrócili bogowie na Olimp

    Wszyscy, na czele Zeus. Nie zapomniała Thetyda
    495 

    Syna swojego zlecenia i z piany morskiéj się wznosząc,
    Z ranną mgłą do Olimpu i niebios obszernych spieszyła.
    Kronid głośny szeroko, z osobna siedział od innych,
    Na krawędzi najwyższéj Olimpu wieloszczytnego.

    Blizko się przysunąwszy ujęła go za kolana
    500 

    Lewą, prawą zaś ręką pod brodę głaskając, poczęła
    Głosem błagalnym do Zeusa wszechwładnego Kronidy:
    „Zeusie rodzicu, jeżeli pomiędzy bogami ci kiedy
    Mową lub czynem służyłam, to spełnij moje życzenie.

    Pomóż mojemu synowi, któremu życie najkrótsze
    505 

    Dano; zaś wielce go skrzywdził narodów król Agamemnon,
    Przytrzymując mu dar zaszczytu co gwałtem odebrał.
    Teraz go pomścij o Zeusie Olimpijczyku rządzący,
    I tak długo Trojanom daj siłę, aż wreszcie Achaje

    Syna mi uszanują i chwała mu wyjdzie na korzyść.“
    510