Strona:PL Homer - Iliada (Popiel).djvu/340

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została skorygowana.

    Wiatrów przeróżnych i gęsto się kwieciem bieluchnym pokrywa;
    Nagle w tém wicher nadchodzi połączon z burzą gwałtowną,
    Drzewko z dołku wyrywa i strąca jak długie na ziemię;
    Takoż i syna Panthosa, sławnego z dzidy Eforba,

    Menelaos Atryda zabiwszy rynsztunku pozbawia.
    60 

    Równie jak lew co na górach się chował, dufając swéj sile,
    Z trzódy pasącéj się krowę porywa, ze wszystkich najlepszą;
    Skruszył jéj szyję odrazu chwyciwszy ostremi zębami
    Najprzód, potém zaś krew i jelita wszystkie pochłania

    Szarpiąc; w około zaś niego pastérze męże i kundle
    65 

    Straszą go wielce hałasem z daleka, lecz obces na niego
    Nie chcą nacierać, bo wielce ich blada trwoga zdejmuje;
    Również ich z tamtych żadnemu nie stało w piersiach odwagi,
    Żeby wystąpić naprzeciw sławnego Menelaosa.

    Wtedy z łatwością Atrydes by świetną był uniósł Panthojdy
    70 

    Zbroję, gdyby nie Fojbos Apollon mu tego zazdrościł,
    Któren Hektora pobudził, Aresa współzawodnika,
    Postać na siebie przyjąwszy Menteja dowódcy Kikonów;
    Jego więc zagadując w skrzydlate odezwie się słowa:

    „Teraz ty biegniesz Hektorze ścigając niedoścignionych,
    75 

    Ajakidesa mężnego rumaków, lecz one za twarde
    Są dla ludzi śmiertelnych by módz je poskromić i wstrzymać,
    Prócz Achillesa, którego nieśmiertna matka rodziła.
    Podczas tego Menelaj Arejczyk, Atreja potomek,

    Chodząc w około Patrokla dzielnego zabił Trojana
    80 

    Ejforbosa Panthojdę i zmusił go walki zaprzestać.“
    Rzekłszy to bóg napowrót się zwrócił do mężów utarczki;
    Serce ponure Hektora objęła sroga żałoba.
    Zatem ogląda się w koło po hufcach, i zaraz dostrzega

    Tego co świetny rynsztunek porywa, tamtego na ziemi
    85 

    Leżącego, gdy krew z otwartéj rany wytryska,
    Kroczy więc w przednie szeregi świecącym śpiżem okuty,
    Ostro krzyknąwszy, podobny do Hefaistosa płomienia
    Niezgaszonego; Atrydes usłyszał głos przeraźliwy;

    Zatém strapiony wyrzeknie do swojéj duszy wyniosłéj:
    90