Strona:PL Homer - Iliada (Popiel).djvu/27

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została skorygowana.

    Żądać od wojska nie możesz, by łupy nanowo znosiło;
    Owszem bogowi ją teraz odeszléj, a za to Achaje
    Trzykroć czterykroć nagrodzą, gdykolwiek dozwoli nam Kronid
    Dobrze warowną siedzibę Trojańską zburzyć do szczętu.“

    Agamemnon potężny mu rzeknie na to w odpowiedź:
    130 

    „Nie tak, chociażeś dzielnym Achillu do bogów podobny
    W pole mnie wyprowadzisz i chytrą ubiegniesz namową.
    Pragniesz zachować twój dar, a ja mam gołym pozostać
    Z tego, co mi się należy wyzutym, i żądasz bym oddał?

    Albo mi hojni Achaje nagrodę zaszczytu wyznaczą,
    135 

    Zgodnie z mojém życzeniem, by równoważyła się ceną,
    Jeśli zaś nie, to wtedy ja sam ją sobie zabiorę
    Z twojéj lub Ajaxowéj zdobyczy, albo z Odyssa,
    Porwę dla siebie, a będzie w opałach, którego dosięgnę.

    Ale to wszystko na późniéj odłożyć możemy, a teraz
    140 

    Trzeba nam ciemny statek na falę boską wypuścić,
    Wioślarzami obsadzić i włożyć weń hekatombę;
    Potém Chryzeidę o wdzięczném obliczu wprowadzić do niego,
    Jeden zaś mąż jako wódz wyprawą będzie kierował,

    Ajas lub Idomeneus, lub może boski Odyssej,
    145 

    Albo i ty Peleido nad wszystkich mężów straszliwy,
    Byś nam w dal godzącego boga ofiary przebłagał.“
    Groźnie spojrzawszy na niego Achilles szybki, mu odrzekł:
    „Człeku bezwstydem okryty, za zyskiem tylko patrzący,

    Któżby z Achajów był chętnym usłuchać twoich rozkazów,
    150 

    Drogi dla ciebie się podjąć i z wojskiem potykać się dzielnie?
    Wszakże nie przeciw Trojanom walczących dzidą przybyłem
    Tutaj wojować, toć oni mi w niczém nie zawinili.
    Nigdy mi bowiem rumaków i wołów nie uprowadzili,

    Ani też w żyznej Fthyi, waleczne męże rodzącéj,
    155 

    Nie zniszczyli posiewów, boć rozdzieleni jesteśmy
    Lasokrytemi górami i morzem głośno szumiącém;
    Ale za tobą idziemy zuchwalcze i tobie na korzyść,
    Za Menelaja zniewagę ukarać Trojan, i ciebie

    Łotrze pomścić, lecz ty się o to bynajmniej nie troszczysz;
    160