Strona:PL Eljasz-Radzikowski-Illustrowany przewodnik do Tatr, Pienin i Szczawnic.djvu/225

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


w starosłowiańskim języku gród, może z normańskiego wzięty, gdyż budowanie zamków od obcych do nas przyszło, ztąd pochodzi, że mamy tak dużo zamczysk z taką końcówką, do której dołączone wstępne słowo określało szczegółowo nazwę, a nawet bez tego mamy Tyniec nad Wisłą koło Krakowa; więc tutejszy zamek mógł przyjść w ten sposób do nazwy Czortowego Tynu, Czorsztynu. — Czy i ta okoliczność nie mogła się przyczynić do nazwania go grodem djabelskim, że położenie jego na zakończeniu doliny Nowotarskiej sprzyjało natarczywości każdej burzy zkądkolwiek ciągnącej, a ztąd pioruny zawsze godziły w mury tego zamczyska i to, o ile mi wiadomo, było powodem opuszczenia Czorsztyna.
Opowiadano mi, że żadna burza z piorunami tędy ciągnąca nie minie Czorsztyńskiego zamku, aby w niego nie ugodzić.
Początek Czorsztynu niewiadomy, pierwszą, pewną wiadomość o istnieniu tego zamku podaje historya pod r. 1241., gdy Bolesław Wstydliwy przed pierwszym napadem Tatarów wszedłszy do Węgier, tam nie znalazł pewnego schronienia, bo po zwycięztwie pod Lignicą nawała ta puściła się na Węgry, wówczas Bolesław wrócił do Polski i ukrywał się w Czorsztynie zamieszkując wieżę południową, zwaną Zieleńcem. Ztamtąd, gdy się nawet po odwrocie Mongołów Bolesław nie pokazywał, szlachta