Strona:PL Chrzanowski Ignacy - Biernata z Lublina Ezop.djvu/296

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


„Jadowiteć są twoje dary,
„Nie dawasz ich z prawej wiary:        10
„Chcesz mię sobie mieć równego,
„Zdrajca, domu pana mego.
„A przetoż ci to powiadam:
„Idż precz, póki sie nie rozgniewam!
„Boć nie tylko będę szczekać,        15
„Imęć sie więc ciebie kęsać“!
Gdyć co dają, patrzaj, kroć da,
A czego od ciebie żąda;
Nie kwap sie nigdy na dary,
Chceszli nie uszczerbić wiary.        20

Romulus II, 3: Hevrieux (II, 205) Canis fidelis. D (12) De fure et cane. Phaedrus I, 23 Canis fidelis. St (113) De fure et cane. C (75) O zloděgi a o psu. — FE (10) O psie i o złodzieju. — Minasowicz (16) Podejrzane złych ludzi zawsze dobrodziejstwa. Pies wierny. — BWF (41) Pies wierny. — EW 32 O psie i złodzieju.

113. Złego przyjaźni nie żądać.

Słysząc brat wilk nowin dosyć,
Iże sie miała świnia prosić,
Jest sie rychło k niej pokwapił,
Aby jej nieco poradził.
A gdy przyszedł, tedy ją pozdrowił,        5
A łagodnie ku niej mówił:
„Słyszę, siostro, iż masz rodzić,
Przełożeni cię chciał nawiedzić.
„A tak cibych rad posłużył,
„Kiedyćby jaki niewczas był:        10
„Poleć mi dzieci przyglądać,