Strona:PL Bełza Władysław - Katechizm polskiego dziecka (1912).djvu/051

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    Niegdyś ze stron tych pątnicy,
    Z wiarą w sercu niewymowną,
    Do Piotrowej szli stolicy,
    Po relikwii kość cudowną.

    I gdy o ten dar nieśmiało,
    Dla Ojczyzny swej prosili,
    Papież schylił głowę białą,
    I tak odrzekł im po chwili:

    „O! Polacy! o pielgrzymi!
    Na cóż wam relikwia nowa?
    Wasza ziemia krwią się dymi
    I dość świętych kości chowa.

    Wszakże jeszcze do tej pory,
    W bitwach z Turki i z Tatary,
    Męczenników waszych wzory,
    Są świadectwem waszej wiary.“