Strona:PL Ballady, Legendy itp.djvu/77

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    15.  Tęcza.

    Opadły fale wód, jutrzenki rannej blask
    Zrumienił pasma chmur raz pierwszy po potopie
    I wzniecił tęczę Bóg na wielkim niebios stropie,
    Znak umorzenia kar, początku nowych łask.

    Ten barwny wreszcie łuk symbolem wieści był:
    Że odtąd demon zła na ziemi miejsca nie ma.
    Przed arką Noe stał z synami swymi trzema
    I ręce w górę wzniósł i myśl ku niebu wzbił.