Strona:PL Anakreon.djvu/73

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Koncept tej pieśni wyzyskał, tylko w inny sposób, Teokryt, w idylli 19, którą tu dla porównania podajemy:

— Gdy się Eros podkradał do miodu pod ule,
Ucięła go złośliwa żądłem pszczoła. Bóle
Piekły go w palce wszystkie u obu rąk. Wrękę
Dmucha, tupie o ziemię, do Cyprydy woła
Ze skargą, okazując swe bolączki: — „Pszczoła,
Takie małe stworzenie, wielką sprawia mękę!“
Matka z uśmiechem: — „Pszczole podobnyś: maleńki
Jesteś, a jakże wielkie ludziom sprawiasz męki!“

9) Lemnos, na północy morza Egiejskiego wyspa wulkanicznego pochodzenia; ztąd poświęcona bogowi ognia, Hefestowi, mężowi Afrodyty.
Ares, bóg wojny.
12) Trackim mianuje poeta źrebca, gdyż konie trackie uchodziły za najdzielniejsze w Grecyi, i jazda tracka podobnież.
14) Attis, młody, piękny kapłan chramu bogini Kibeli, zakochany w niej ze wzajemnością. Zbliżeniu się ich, według pewnej legiendy, przeszkadzał straszny potwór dwupłciowy, skutkiem czego Attis oszalał i oszalały błąkał się po okolicy, przyzywając ukochanej. — Inny powód tego szału podaje Owidjusz (Fast. IV, 421).
15) Tantala córką jest Niobe, żona Tebańskiego króla, Amfijona, która skamieniała z boleści po stracie synów, pozabijanych przez zemstę Ateny.