Książka, którą czytelnik ma przed oczyma, wydobywa na światło tę garść rycerzy. Skrzętna i zapobiegliwa ręka autorki odnalazła bardzo wiele szczegółów, zupełnie nieznanych, czerpiąc je ze źródeł włoskich, ze skarbców rodzinnych i ustnych podań, a ukazując wszystko w świetle umiejętnie roznieconem. Wysuwają się przed nasze oczy ci pracownicy, którzy byliby może «zjadaczami chleba» w swym kraju, lecz go rzucili z dobrej woli, ażeby być budownikami naszej dzisiejszej niepodległości. Cokolwiek wygłosiła mądrość, opierająca wartość i moc żywota społeczeństw jedynie na materyalnej podstawie, gdyby stokroć zacieklej, niż dziś, głoszono, iż nurt życia narodowego przeżytem jest zjawiskiem, wciąż się odnawia moc starej formuły Nieśmiertelnego:
«Kto idzie za wolnością, niech opuści ojczyznę i odważy serce swoje, bo kto opuści ojczyznę, aby bronił wolności z narażeniem życia swego, ten obronił ojczyznę i będzie żył wiecznie».
Strona:PL Żeromski-Elegie i inne pisma literackie i społeczne.djvu/325
Ta strona została uwierzytelniona.
[1923]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/PL_%C5%BBeromski-Elegie_i_inne_pisma_literackie_i_spo%C5%82eczne.djvu/page325-1024px-PL_%C5%BBeromski-Elegie_i_inne_pisma_literackie_i_spo%C5%82eczne.djvu.jpg)