Strona:Nazwy ulic w Poznaniu.djvu/034

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


nazwę „ul. Gwarnej”. Później Magistrat przyjął uchwałę Rady, dzięki czemu od początku r. 1921 „ul. Gwarna” sięga od ul. Fredry do św. Marcina, a jej przedłużenie zwie się „ul. Sew. Mielżyńskiego”. Nazwa uzasadnia się wielkim ruchem na tej ulicy.
74. Ul. Patrona Jackowskiego. (Jeżyce, poł.-zachód. Od ul. Kraszewskiego ku zachodowi poza ul. Polną). Przejęta z gminą jeżycką 1900 pod nazwą „ul. Koszarowej”, przezwana w r. 1902 na „ul. Nollendorffa”. Od dnia 15. 11. 1919 zwie się „ul. Patrona Jackowskiego”.

*) Maksymiljan Jackowski z Pomarzanowic urodzony w r. 1815, umarł 1905 r. w Poznaniu. Wspaniałych zasług pracownik społeczny w Wielkopolsce, jeden z twórców odrodzenia gospodarczego żywiołu polskiego pod zaborem pruskim, teoretyczny i praktyczny pozytywista w najlepszem słowa tego znaczeniu. Organizował towarzystwa rolnicze, w r. 1873 objął patronat kółek rolniczych, które doprowadził do siły 300 kółek i 12.000 członków. Postęp nowoczesny drobnego rolnictwa jego był w wielkiej części zasługą. Zwany „królem chłopów polskich”.

75. Ul. Św. Jańska. (Śródka. Od Śródki do Cybiny). Ulica stara, zwana dawniej „ul. św. Piotra” wzgl. „Piotrową”. Ponieważ istniała w mieście inna ul. św. Piotra, przezwano śródecką na „ul. św. Jańską”. (Johannisgasse). W brzmieniu polskiem ustalono nazwę tę 16. 6. 1919. Uzasadnienia ścisłego nazwa ta nie ma, gdyż nie prowadzi do przedmieścia „św. Jańskiego”. Gdy w r. 1925 przyłączono Komandorję do miasta, ustanowiono ul. św. Jańską słusznie w tej dzielnicy. Ulicę św. Jańską na Śródce uchwalono w r. 1926 przezwać „ul. św. Jacka” (według znanego świętego polskiego). Ponieważ w chwili gdy to piszemy, nowa nazwa nie jest jeszcze ogłoszona, umieściliśmy w nagłówku nazwę dotychczasową.
76. Ul. Kazimierza Jarochowskiego. (Św. Łazarz, południowy-wschód. Od ul. Wyspiańskiego do ul. Józefa Chociszewskiego). Przejęta w r. 1900 z gminą Św. Łazarz. Zwała się za czasów niemieckich ul. „Ziethena”. Władze polskie nadały jej 14. 8. 1920 nazwę „ul. Kazimierza Jarochowskiego”.

*) Kazimierz Jarochowski (Wielkopolanin, obywatel Poznania), urodził się 1829 r. w Małych Sokolnikach, umarł w r. 1888 w Poznaniu. Wykształcony w Poznaniu i Berlinie. Za udział w przygotowaniach powstania 1846 r. i w powstaniu 1848 więziony. Był naprzód sędzią w Poznaniu. Zmuszony wystąpić ze służby państwowej ze względów narodowych, poświęcił się badaniom historji, któremi niepospolite położył zasługi. Zajmował się głównie epokami wojen szwedzkich i saską, prowadził obronę przed tendencyjną historjografją obcą, intenzywnie pracował nad historją Wielkopolski i Poznania. Był członkiem najpoważniejszych instytucyj i zrzerzeń naukowych, posłował do sejmu pruskiego.