Strona:Nazwy ulic w Poznaniu.djvu/025

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Tamową“ (Dammstrasse). Nazwa „Czartoryja“ obowiązuje oficjalnie od 16. 6. 1919.
35. Ul. św. Czesława. (Wilda, zachód. Od ul. Przemysłowej do ul. Różanej). Przejęta w r. 1900 z gminą Wildecką wraz z nazwą „ul. Capriviego“. Od 12. 4. 1920 nosi nazwę „ul. św. Czesława“.
36. Ul. Daleka. (Górczyn. Od ul. Łazarskiej w kierunku wschodnim niewykończona; na południe od ul. Bosej). Droga przejęta do miasta w r. 1900 wraz z Górczynem. Zwała się za czasów niemieckich „ul. Steinmetza“. Za czasów polskich nazwana „ul. Daleką“. Nazwa wzięta stąd, że ulica ta jest położona na dalekim krańcu miasta.
37. Ul. Dąbrowskiego. (Jeżyce, ulica główna. Od mostu Teatralnego do zachodniej granicy miasta). Przejęta w r. 1900 z gminą Jeżyce i zwana „ul. Wielką Berlińską“, leży bowiem na wielkim trakcie ku Berlinowi. Od 19. 8. 1919 zwie się „ul. Dąbrowskiego“, który w r. 1806 tą drogą szedł do Poznania.

*) Jan Henryk Dąbrowski urodził się 1755 w Pierzchowicach w Krakowskiem. Służył nasamprzód w wojsku saskiem, wrócił po konstytucji 3. maja do Polski i wszedł pod rozkazy Kościuszki w powstaniu 1794. Razem z Madalińskim przeprowadził wyprawę wielkopolską. Po powstaniu udał się za granicę. W Paryżu utworzył z Barszem i Wybickim Komitet narodowy. Wstąpiwszy do wojsk Bonapartego, powołał do życia legjony polskie. Z wojskami napoleońskiemi wkroczył w r. 1806 do Poznania i walczył we wszystkich dalszych wyprawach i wojnach cesarza Francji. Po tegoż upadku i krótkiej służbie w Królestwie Kongresowem, osiadł w darowanej mu przez Napoleona wsi Winnogórze i tutaj umarł w r. 1818, czczony już za życia jako moralny wódz i bohater narodowy.

38. Ul. Dąbrówki. (Wilda, wschód. Od ul. Gen. Chłapowskiego do ul. Rolnej). Powstała kilka lat po wcieleniu Wildy do Poznania i nosiła za czasów niemieckich nazwę „ul. Horna“. Od 12. 4. 1920 zwie się „ul. Dąbrówki“.

*) Dąbrówka, właściwie Dobrawka, księżniczka czeska, żona księcia Mieszka I, matka Bolesława Chrobrego, wprowadziła w r. 965 chrześcijaństwo w Polsce, jednocząc ją kulturalnie ze światem zachodnim. Chrystjanizacja miała pierwotne swe centrum w Poznaniu, gdzie powstało pierwsze biskupstwo w Polsce. Dąbrówka zmarła w r. 977, pochowana w Gnieźnie.

39. Ul. Długa. (Śródmieście, południe. Od ul. Półwiejskiej do ul. Raczyńskich). Leży na terenie dawnych przedmieść staromiejskich. W głównej części pochodzi z pierwszej połowy 19. wieku. Nazwę swą — nie bardzo słuszną zresztą — nosiła stale. Nazwa w brzmieniu polskiem oficjalnie ustalona 16. 6. 1919.