przez to przeskoczyć“, radzą też „przeskoczyć przez kilka progów“.
Używają przytem barbarzyńskich środków w tym rodzaju: „Kładą położnicę brzuchem na pniaku do rąbania drzewa, ńa ławce, na stępie, na progu i wałkują nią — kładą dwa snopy słomy na ziemi a pomiędzy niemi stawiają położnicę na głowie“, wreszcie „wieszają ją pod pachy na powrozie u siestrzana t.j. u belki pod sufitem“. (St. Ulanowska Inflanty w Zbiorze antrop. 1891
XV. 206).
Podobne barbarzyńskie zabiegi praktykowane są u innych ludów europejskich, np. w Niemczech, a w pierwotniejszy sposób u Arabów. Metodą wytrząsania dziecka z łona matki posługiwali się już starożytni Grecy i Rzymianie. — I baby pomocne przy
porodzie Chinki cisną i gniotą brzuch położnicy, (H. Martius Abhandlung über die Geburtshilfe Aus dem Chinesischen, Freiburg
1820). Dla ułatwienia porodu kładą u nas na środku izby przetak, a babiąca z kobietą ująwszy położnicę za ręce, przeprowadzają
ją potrzykroć, przez ów przetak (Pinczów). U Słowian południowych położnica trzy razy przełazi poprzez męża, albo przez obręcz, która odpadła z beczki, aby mieć lżejszy poród.
Takie przełażenie kobiety ciężarnej spotykamy w Rosji i Islandji. Trzykrotne przełażenie lub przeciąganie osób chorych i kobiet w odmiennym stanie przez otwór w ziemi, skale, drzewie przez sztucznie stworzoną jamę było i jest zwyczajem powszechnym w Europie. W tym celu Szwedzi przesuwają kobiety brzemienne przez t.z. dziury elfów, to jest okrągłe otwory ze zrosłych gałęzi. Dunki upewniają sobie lekki poród przez to, że o północy nagie przełażą przez t. z. miejsce źrebięcia.
Zwyczaj przełażenia kobiety brzemiennej celem lżejszego porodu opisuje Włoch Pietro della Valle, w książce ogłoszonej p.t. Viaggi, w Genewie 1674 r.: „W wiosce perskiej Zireuan, leżącej na drodze z Schiraz do Combru, gdyśmy z wiełbłądami spoczywali, przybyła brzemienna kobieta i prosiła poganiacza, aby pozwolił przeleźć jej pod samicą wielbłąda, która już porodzjła, ponieważ ułatwia się przez to — jak powiadają — poród kobiet. Czyniąc zadość życzeniu kobiety, poganiacz spowodował powstanie wielbłądzicy a kobieta przełaziła trzykrotnie pod jej brzuchem z lewej strony ku prawej. Zauważyłem to częściej u brzemiennych kobiet“ (perskich). O przełażeniu brzemiennej pod brzuchem wielbłąda wspomina też holenderczyk O. Dapper w książce o Persji (około 1680 r.). Angielski podróżnik Baker opisując okolice nad Nilem w Abisynji, podaje o „kobietach arabskich, w odmiennym stanie, że przełażą pod silnym wielbłądem, między
Strona:Matka i dziecko w obrzędach, wierzeniach i zwyczajach ludu polskiego.djvu/054
Ta strona została przepisana.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/33/Matka_i_dziecko_w_obrz%C4%99dach%2C_wierzeniach_i_zwyczajach_ludu_polskiego.djvu/page54-1024px-Matka_i_dziecko_w_obrz%C4%99dach%2C_wierzeniach_i_zwyczajach_ludu_polskiego.djvu.jpg)