samym celu „otwierają wszystkie zamki w domu, kufry, szafy, składy i inne gospodarskie budynki“. Dla zmniejszenia bolów porodowych, albo przyspieszenia porodu na Śląsku i Pokuciu, u Czechów i Bułgarów, u Duńczyków i Nowogreków, Permiaków i Indów starają się, aby wszelkie węzły były rozwiązane, wszystkie zamki, skrzynie i okna pootwierane; rodząca w tym celu rozpuszcza włosy, zrzuca z ręki pierścienie, z szyji korale, wogóle rozpina i rozluźnia wszystko, co ma na sobie.
W Szkocji, Norwegji, celem ulżenia rodzącej, otwierają w domu wszystkie zamki, rozwiązują wszystkie węzły. Widocznie zachodzi tu pewien związek, polegający na zasadzie podobieństwa czy analogji; w językach słowiańskich i germańskich, nazywa się poród rozwiązaniem (Entbindung).
Gdy kobieta w Inflantach nie może urodzić, Łotysze „rozwiązują i rozpinają na niej wszystko, więc koszulę pod szyją, chusteczkę na głowie, rozplatają włosy“. Żydówka w odmiennym stanie „czując zbliżający się poród, rozwiązuje sobie fartuch, roztwiera kolczyki“, a „Bóg sam otwiera kluczem łono rodzącej, klucza zaś tego nawet aniołowi nie powierza“.
„Gdy kobieta dostaje bolów porodowycb, roztwiera się wszędzie w domu żydowskim znajdujące się zamki, rozwiązuje się wszystkie węzły, a gdy są dziewczęta, rozplata im się warkocze“. (B. W. Segel. Wierzenia Żydów. Lud. 1897. III. 58). W celu przyspieszenia rozwiązania, otwierają Żydzi znajdujące się w mieszkaniu położnicy szafy i szuflady, a gdy to nie pomaga, wybijają szybę.
Brzemienna Rzymianka składając Junonie ofiary, baczyła uważnie, by nie mieć w ubraniu, ani we włosach jakiego węzła. Greczynka podczas pierwszej ciąży rozwiązywała swą przepaskę i składała ją w ofierze Artemidzie.
Ciężki poród uważają ludy pierwotne za działanie złych duchów, posługiwano się przeciw temu czarami i zamawianiem, jak świadczą pieśni czarodziejskie w Eddzie, przypowieści Indów, mające ułatwiać rozwiązanie. Do tego celu służą środki sympatyczne, jak n. p. otwieranie drzwi, zamków, rozwiązywanie pasa, węzłów, w tem przekonaniu, że przez to przyspieszy się otwarcie łona matki. Podstawą tego zabiegu magicznego jest przypuszczenie, że przez rowiązywanie węzłów nastąpi łatwiejsze rozwiązanie.
Skóra ze łba żubra lub tura zdjęta i pocięta na pasy, używana była u nas do XVI. wieku jako środek, mający przynosić kobietom brzemiennym ulgę w cierpieniach porodowych.
Nasze kobiety „podpasywały się niemi, wierząc, że przez to nie poronią“. Cudzoziemcy, przyjeżdżający do Polski, starają się
Strona:Matka i dziecko w obrzędach, wierzeniach i zwyczajach ludu polskiego.djvu/049
Ta strona została przepisana.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/33/Matka_i_dziecko_w_obrz%C4%99dach%2C_wierzeniach_i_zwyczajach_ludu_polskiego.djvu/page49-1024px-Matka_i_dziecko_w_obrz%C4%99dach%2C_wierzeniach_i_zwyczajach_ludu_polskiego.djvu.jpg)