Strona:Maryan Gawalewicz - Poezye.djvu/62

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    Życie — jesień.

    Ż

    Życie, jak jesień.... coś w niém z blasków lata,
    Z uśmiechów słońca przez mgły i szarugi,
    Z złotawych błysków wśród szarego świata,
    Z kwiatów, co nigdy nie kwitną raz drugi....


    ∗                ∗

    Życie, jak jesień, — lecz serce, jak ptaszę,
    Co się promykiem lada światła łudzi
    I pod niebieskie wzlatując poddasze,
    Nową piosenką o wiośnie się budzi....


    ∗                ∗

    A wiosna zawsze gdzieś tam za górami —
    Niebo słoneczném uśmiechem nas zwodzi
    I jak te ptaki, łudzone blaskami,
    Czekamy wiosny — a zima nadchodzi.


    Maryan Gawalewicz - Poezye grafika 14.png