Strona:Maryan Gawalewicz - Poezye.djvu/103

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    Październik.
    —◌—

    J

    Jesień przędzę snuje białą,
    Wiatr ją rwie i mota,
    Wszystko zwiędło, uleciało —
    Została tęsknota....
    Babie lato smutnéj ziemi
    Włosiennicę szyje —
    Chmurne słonko oko mruży,
    Łzę pod rzęsą kryje....
    Smutna ziemio, biedna wdowo,
    Serce me przy tobie —
    Niosę-ć piosnkę, dobre słowo,
    Pociechę w żałobie....
    Obdarły cię wichry srogie,
    Jak zbóje, morderce —
    Zabrały ci, co najdroższe —
    Zostawiły serce!...