LOTKA Wałęsa się zalotnie. Andrzej mówił mi, że będziecie pokazywać jakieś akrobacje. Fe, jak w cyrku. Nie znoszę takich rzeczy. Co innego ładnie pofruwać... Robi wdzięczny gest rączętami, jak młode kurcze skrzydłami.
BUFETOWY Wesoło. O to, to, proszę panienki. Ja tobym chciał skonstruować taki samolot, coby tylko fajnie po ziemi: ze smakiem wymawia wyuczone słowo rolował!
LOTKA Ro-lo-wał?
KOBUZ Ubawiony. Nie wiem, czy zdołamy wychować panią na żonę lotnika.
NIEBOROWSKI Przynosząc z bufetu talerz owoców. Może pani pozwoli coś z owoców?
LOTKA Przypomina sobie jakieś wyczytane zdanie. Ja, jako nieodrodna córka Ewy, zjem jabłko. Rzuca się z wdziękiem na jabłko.
KOBUZ Ślicznie powiedziane!
LOTKA Rozcięła i martwi się. O, robaczywe.
KOBUZ My tu naumyślnie takie hodujemy, aby potem móc zalewać robaka!
LOTKA Zapomniawszy o jabłku, doskakuje do stolika. O, widzę! Jaki ładny kolor. Proszę mi nalać tego czerwonego. Zasiada przy stoliku.
KOBUZ Zaraz, tylko przyniosę pani kieliszek. Ten jest mój.
LOTKA Wszystko jedno — może być i pański. Alkohol to przecież jest najlepszy środek antyseptyczny.
KOBUZ Ależ proszę, nalewa jej wiśniówki.
LOTKA No, będę znała pańskie myśli — wypija, zakrztusiła się porządnie, myśli. Zaraz, zaraz... Hahaha! Pan nic nie myśli!
KOBUZ Przyłapuję się nieraz na tem.
LOTKA Podeszła do Jastramba i ogląda jego odznakę. A pański ptak trzyma w dziobie taki zielony wianuszek, a nie zwyczajny złoty? Co to znaczy?
Strona:Marja Kossak-Jasnorzewska - Zalotnicy niebiescy.djvu/41
Ta strona została uwierzytelniona.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c9/Marja_Kossak-Jasnorzewska_-_Zalotnicy_niebiescy.djvu/page41-1024px-Marja_Kossak-Jasnorzewska_-_Zalotnicy_niebiescy.djvu.jpg)