Ta strona została uwierzytelniona.
ZAMEK NA LODZIE
Pod zamkiem moim w słońcu popękały lody!
Chwila, a runie wszystko, szamocąc się z losem!
Anioł-Stróż z długą twarzą, jak ministrant młody,
odmawia zdrowaśmarje, pociągając nosem.
Djabeł zobaczył, krzyknął: na ratunek gońmy!
Lecą, jak sadze czarni, hałaśliwie, butnie,
podparli, ustawili, przyklepali dłońmi —
i rozśmiali się do mnie — poczciwie — przesmutnie...
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ac/Maria_Pawlikowska_-_R%C3%B3%C5%BCowa_magja_p21.png/170px-Maria_Pawlikowska_-_R%C3%B3%C5%BCowa_magja_p21.png)