party, wyszczekany; ryba koścista, skrzelowata, bezpłetwobrzucha; wykałaczka do zębów.
Zębatek, rodzaj kolibra.
Zębaty, opatrzony zębami; usadzony zębami: koło z-e; śpiczasty, ostry; kłótliwy, uparty, wyszczekany; ostry, uszczypliwy.
Zębiarka, maszyna do wyrabiania kół zębatych.
Zębina, substancja zębowa, kość zębowa.
Zębiny (-in), rodzaj skamieniałości.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1a/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Z%C4%99bio%C5%82ek.png/120px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Z%C4%99bio%C5%82ek.png)
Zębiołek, zwierzę ssące z rzędu owadożernych, z rodziny sorków czyli ryjówek (fig.).
Zębisko, duży, niezgrabny ząb.
Zębny, Zębowy, odnoszący ś. do zębów, należący do zębów.
Zębociąg, narzędzie do wyciągania zębów, kleszcze do zębów.
Zębodłub, piórko do dłubania w zębach, wykałaczka do zębów.
Zębodół, zagłębienie w dziąśle, w którym osadzony jest ząb.
Zębodzioby, skupienie ptaków śpiewających, owadożernych, o dziobie szydłowatym, z ząbkiem wydatnym lub szczerbą na szczęce górnej.
Zębogadacz, człowiek, mówiący przez zęby.
Zębołom — Zęborwacz.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f3/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Z%C4%99boro%C5%BCec.png/140px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Z%C4%99boro%C5%BCec.png)
Zęborożec, zwierzę ssące z rzędu wielorybów, z rodz. narwali (f.).
Zęborwacz, Zębołom, ten, co rwie, wyłamuje zęby.
Zębotłuk, to, czym zęby tłuką.
Zębować, dostawać zębów, ząbkować; chorować na zęby; wycinać, wyrabiać w ząbki.
Zębowaniec, skorupiak krytodychawkowy, krótkoogoniasty, wiosłonogi.
Zęból, Zębołom, zagięcie papieru nakształt zęba w dawnych dokumentach, na którym wyciskano zwykle pieczęć, godło, znak; załamanie biletu wizytowego.
Zębówka, ryba koścista, skrzelowata, piersiopłetwa, bezbronna.
Zędra — p. Zendra.
Zgachować, wystrychnąć kogo na gacha.
Zgadać się o czym, zdarzać ś. mówić o czym: z-ało ś. o czym = zaczęto mówić; zmordować ś. gadając; z. ś. z kim, zetrzeć ś. z nim na słowa; zmówić ś.
Zgadnąć — p. nied. Zgadywać.
Zgadula, osoba zgadująca, mająca pretensje do domyślności; zgaduj, z., w której ręce złota kula = przypowiastka ludowa, której ś. używa, gdy każemy komuś zgadywać, w której dłoni zaciśnięty jest jaki drobny przedmiot.
Zgadywacz, ten, który co zgaduje.
Zgadywaczka, forma ż. od Zgadywacz.
Zgadywać, dok. Zgadnąć; domyślać ś. rzeczy skrytych, odgadywać, trafiać; domyślając ś. dochodzić, poznawać; wróżyć, przepowiadać, prorokować; z. zagadkę, szaradę = rozwiązywać; z. ś., być zgadywanym; zmawiać ś.
Zgadzać, dok. Zgodzić; doprowadzać zwaśnionych do zgody, pojednywać, jednać; z. co z czym, porównywać, zestawiać; stalować, zamawiać, najmować za pewną umówioną cenę; łączyć w całość harmonijną; z. ś., godzić ś. po kłótni, jednać ś., pojednywać ś.; ugadzać ś., umawiać ś. o cenę najmu a. kupna i sprzedaży; pasować, przystawać, przypadać wzajemnie do siebie, stykać ś. całą powierzchnią; żyć z kim zgodnie, nie kłócić ś. z kim, zachowywać zgodę; przystawać, zezwalać na co, nic nie mieć przeciw