Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/886

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


rząd, potok, strumień, promień; więzy, okowy; przen., ciąg, pasmo; miara nowopolska = 150 stopom polskim = 21,16 metra; s. pereł, s. korali = pewna ilość dobranych pereł, korali, nanizanych na nitkę, bicz.

Sznurak, nm., robak płaziniec z rodziny sągwowatych.

Sznurek, nm., zdr. od Sznur.

Sznurkowy, zrobiony ze sznurka, siatkowy.

Sznurkowaty, nm., w kształcie sznurka, podobny do sznurka

Sznurować, nm., ściągać, obwiązywać sznurem jaki przedmiot, rzeczy; ściągać sznurkiem, przewleczonym przez jaką część odzieży (gorset, sznurówkę, trzewik); s. ś., ściskać ś. gorsetem; s. księgę = przeciągać sznurek przez wszystkie karty księgi, a następnie końce sznurka związane przypieczętowywać do okładki pieczęcią urzędową, żeby żadnej karty nie można było wyrwać, doszyć a. dokleić; przen., s. usta = mówić mało i skromnie; milczeć, robić minę, ściągającą usta, udawać poważnego.

Sznurowadło, nm., wiązadło ze sznurka do wiązania czego: s. u obuwia, u gorsetu.

Sznurowany, nm., opatrzony sznurem, sznurowadłem: buciki s-e.

Sznurowy, nm., zrobiony ze sznura, opatrzony sznurem; s. kwit = kwit, wycięty z kwitarjusza sznurowego.

Sznurówka, nm., kaftanik kobiecy do sznurowania; gorset.

Sznurzysty, nm., pełen sznurów, przybrany sznurami.

Sznycel, nm., bity kotlet cielęcy.

Sznypp. Sznypka.

Sznyper, nm., narzędzie do puszczania krwi.

Sznypka, Sznupka, szczypta, niuch; przytyk, przycinek, przygryzek, przymówka.

Sznyrkiel, nm., linja esowato kręcona, zakręt, ozdoba rysunkowa lub architektoniczna.

Sznyt, nm.p. Sznit.

Szodon, fr., wino grzane z jajami z cukrem.

Szofer, fr., palacz, kierujący samochodem i regulujący paliwo (ilość nafty, benzyny) w motorze, kierowca.

Szogun, jap., naczelny wódz w Japonji za czasów feudalnych, sprawujący najwyższą władzę w państwie, podczas gdy mikado był tylko władcą tytularnym.

Szogunat, jap., godność i władza szoguna.

Szokować, fr., razić, obrażać swoim obejściem.

Szolla, nm., bryła nieruchoma, złożona z zamarzłych razem kawałów kry na morzu podbiegunowym.

Szołdra, szynka wieprzowa; o człowieku: nicpoń łotr, gałgan, łajdak, szubrawiec; zwierzę z gromady małżów, podgromady cewiaków, szynka morska (fig.).

Szołecki, nm., należący do sołtysa, właściwy sołtysowi.

Szołectwo, nm., urząd sołtysa.

Szołomićp. Oszałamiać.

Szoner, nm., długi, wązki statek dwu lub trójmasztowy, z jednym albo dwoma masztami bez rei.

Szop, zwierzę drapieżne z rodziny niedźwiedzi (fig.).

Szopa, budynek drewniany, często bez ścian, pod dachem na słupach, przeznaczony do umieszczenia różnych przedmiotów, rzeczy, narzędzi, wozów, sań i t. p., ażeby nie stały na dworze; s. elekcyjna = budynek drewniany, gdzie zasiadali sena-