Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/865

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Szczęśliwiec, człowiek szczęśliwy.

Szczęśliwoń, roślina z rodziny witułkowatych.

Szczęśliwostka, szczęsnotka, błahostka, sprawiająca komu zadowolenie a. przyjemność.

Szczęśliwość, stan człowieka szczęśliwego, powodzenie, pomyślność; okoliczność pomyślna, wypadek, traf szczęśliwy; ukontentowanie, zadowolenie.

Szczęśliwy, taki, któremu ś. szczęści, który doznaje powodzenia, mający szczęście, błogi w szczęściu; przynoszący szczęście, darzący szczęściem, uszczęśliwiający, pomyślny, sprzyjający; zapowiadający szczęście.

Szczęśnie, szczęśliwie.

Szczętp. Szcząt; do s-tu = zupełnie, ze wszystkiem.

Szczkać, dok. Szczknąć; mieć czkawkę, odzywać ś., czkać.

Szczkawkap. Czkawka.

Szczknąćp. nied. Szczkać.

Szczmiel, roślina z rodziny pokrzywowatych.

Szczodrak, placuszek, ciasto weselne w formie rozmaitych zwierząt; roślina z rodziny złożonych.

Szczodro, przysł.p. Szczodrze.

Szczodrobliwie, przysł.p. Szczodrze.

Szczodrobliwośćp. Szczodrość.

Szczodrobliwyp. Szczodry.

Szczodrość, Szczodrobliwość, Szczodrota, zamiłowanie do obsypywania ludzi dobrodziejstwami, nie żałując kosztów; hojna dobroczynność, szczodrobliwość, hojność; sutość, obfitość.

Szczodry, nie żałujący, wyświadczający chętnie ludziom dobrodziejstwa i nie żałujący przytym pieniędzy; hojny, szczodrobliwy; suty, obfity.

Szczodrze, przysł., nie żałując kosztów, szczodrobliwie, hojnie; obficie, suto, w znacznej ilości.

Szczodrzeniak, motyl z podrzędu miernikowców, z rodziny drzewiniaków.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Szczodrzeniec.png

Szczodrzeniec, roślina z rodziny motylkowatych, hordokwit, złoty deszcz (fig.).

Szczoteczka, mała szczotka: s. do zębow = do czyszczenia ich; s-ki = włoski u tylnych łapek pszczoły.

Szczoteczkowaty, podobny do szczoteczki.

Szczotecznica, motyl nocny z rodziny brudnic.

Szczotka, narzędzie, nabijane szczeciną, drutami, włosem roślinnym, do czesania, sczesywania, wyczesywania, czyszczenia, zamiatania, okurzania; s. do włosów, s. do butów, s. do ubrania, s. do kapelusza; s. do czyszczenia lnu = grzebień żelazny; każda rzecz podobna do szczotki, do szczeciny: włosy, jak s. = sterczące i twarde, szczeciniaste; s. u ostu i innych roślin = kwiat a. owoc, najeżony szczeciniastemi włosami; wyrostek mięsisty u konia, nad kopytem, z tylnej strony nogi, podobny do szczotki.

Szczotkarz, rzemieślnik, fabrykant, wyrabiający szczotki; kupiec, handlujący szczotkami.

Szczotkować, czyścić, okurzać szczotką, czesać szczotką.

Szczotkowaty, chropowaty, podobny do szczotki, twardy, jak szczotka.

Szczotkownica, przyrząd, machina do szczotkowania.

Szczotkowy, w kształcie szczotki, służący do czyszczenia; w druk., odbicie s-we = wykonane nie za pomocą prasy, lecz przez uderzanie szczotką.

Szczotkoząb, ryba koścista, listkowata, skrzelopłetwa, piersiopłetwa.

Szczotolimba, drzewo z rzędu