pion; w warcabach: każda figura oprócz damy.
Pieszo, piechotą, na własnych nogach, na piechotę.
Pieszy, chodzący na własnych nogach, pieszo, piechotą; piechotą odbywany; p-a podróż, p-a przechadzka; wojsko p-e = piechota; żołnierz p., posąg p. = przedstawiający figurę stojącą, nie na koniu; szarańcza p-a = bez skrzydeł; fasola p-a = nie wijąca ś. po tyczkach, nizka, piechota.
Pieścić, obchodzić ś. z kim z czułością, pieszczotliwie; tulić kogo do siebie z miłością, głaskać kogo, ściskać, całować czule; rozpieszczać, wychowywać zbyt delikatnie, ze zbytniem pobłażaniem, bałamucić; p. ś., zbyt troszczyć ś. o swoją osobę, o swoje zdrowie, przesadnie obawiać ś. wszystkiego, co może zaszkodzić; p. ś. z kim = udzielać komu czułości i nawzajem ich od niego doświadczać, pieścić jeden drugiego; p. ś. z czym = bawić ś. z lubością czymś miłym, delektować ś. czym.
Pieścidełko, to, czym ś. pieszczą; cacko, coś bardzo delikatnego, wdzięcznego, ładniuchnego; osoba pieszczona.
Pieściwy — p. Pieszczotliwy.
Pieśniany, odnoszący ś. do pieśni, właściwy pieśni.
Pieśniarski, właściwy pieśniarzom i poetom.
Pieśniarstwo, talent pieśniarski, poetycki; powołanie pieśniarza a. poety; tworzenie pieśni.
Pieśniarz, wykonawca pieśni, śpiewak; twórca pieśni, muzyk; wieszcz, poeta.
Pieśniotwórczy, tworzący pieśni; p-e narzędzie = instrument muzyczny, lutnia, lira; przen., dar poetycki.
Pieśń, pienie, śpiew, melodja, utwór do śpiewania; utwór poetycki do śpiewu, utwór, zawierający bezpośredni wyraz uczucia w różnych dźwięcznych formach zwrotkowych i zastosowanych do różnych okoliczności; część wielkiego poematu: księga, rapsod; p. bez słów = sama melodja, kunsztownie i muzycznie urozmaicona; p. nad pieśniami = utwór biblijny, przypisywany Salomonowi.
Pietr, w wyraż.: napędzić komu p-a = nastraszyć go.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/79/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Pietrasznik.png/90px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Pietrasznik.png)
Pietrasznik, roślina z rodziny bal daszkowych; szczwół plamisty (fig.).
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6c/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Pietruszka.png/80px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Pietruszka.png)
Pietruszka, roślina warzywna z rodziny baldaszkowych (fig.).
Pietuch, kogut.
Pietyhorca — p. Petyhorzec.
Pjetysta, łć., zwolennik zasad pjetyzmu.
Pjetyzm, łć., podniesione uczucie religijne, gorliwość religijna; cześć, wielkie poszanowanie kogoś lub czegoś; fanatyczne trzymanie ś. formułek obrzędowych.
Piewca, śpiewak, pieśniarz, poeta.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Piewik.png/70px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Piewik.png)
Piewik, owad półpokrywy, piewikowaty, skoczek, cykada (fig.).
Piezoelektryczność, gr., własność niektórych kryształów elektryzowania ś. przy ich ściskaniu a. rozszerzaniu, odkryta przez prof. Currie w r. 1880.
Piezometr, gr., przyrząd do mierzenia stopnia ściśliwości płynów.
Pięcioaktowy, utwór sceniczny, mający pięć aktów.
Pięcioarkuszowy, składający ś. z pięciu arkuszy.
Pięcioboczny, mający pięć boków.