Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/796

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Storeńskówka, banknot wartości stu reńskich.

Storęczny, Storękip. Sturęczny.

Stornia, gatunek ryby, flądra.

Stornieć, zdrętwieć, zgłupieć.

Storno a. Ristorno, wł., w rachunkowości: sprostowanie, poprawienie pozycji źle lub fałszywie do ksiąg buchalteryjnych wciągniętej, przez wprowadzenie przeciwnej pozycji równej wartości; umorzenie polisy ubezpieczeniowej z powodu niepłacenia składki.

Stornować, wł., prostować błąd w księdze buchalteryjnej, wpisując storno.

Storting, szw., sejm w Norwegji.

Storturować, wymęczyć, zamęczyć na torturach.

Storublowy, Sturublowy, mający wartość stu rubli, zawierający w sobie sto rubli.

Storublówka, Sturublówka, banknot storublowy.

Storzędny, Sturzędny, ułożony w sto rzędów.

Storzyćp. Sterczeć.

Storzypięta, Storzypiętkap. Storczypięta.

Storzyszek, roślina z rodziny wargowatych (fig.).

Stos, sterta, kupa czego, ułożonego jedno na drugiem, szychta; kupa ułożonego chróstu, ognisko; skazywać na s. = na spalenie żywcem (f.); s. kręgowy, pacierzowy = kręgosłup; s. elektryczny = przyrząd, wytwarzający energję elektryczną: s. Wolty; s. Bunsena; złożyć broń w s. = w kozły.

Stosił, roślina z rodziny araljowatych a. dzięgławowatych, wielosił, wszechlek (fig.).

Stosina, część składowa pióra u ptaka, pełne przedłużenie dętki, od którego rozchodzi ś. w obie strony chorągiewka.

Stosłupnyp. Stosłupowy.

Stosłupowy, Stosłupcowy, posiadający sto kolumn.

Stosować, zestawiać, przyrównywać co z czym, przymierzać co do czego, zestawiać; przystosowywać, zastosowywać co do czego, składać, układać, naginać co do czego, czynić odpowiednim co do czego; używać czego w życiu praktycznym, posiłkować ś. czym w razie potrzeby, aplikować, zastosowywać, odnosić, czynić aluzje, adresować, kierować; s. ś., być stosowanym do kogo, do czego, naginać ś. do kogo, do czego; zgadzać ś., pasować, przypadać do kogo, do czego, być odpowiednim, być stosownym; odnosić ś., ściągać ś., być adresowanym, kierowanym do kogo, do czego; s. ś. do czyjejś woli = być posłusznym.

Stosowalny, pozwalający ś. stosować.

Stosowany, ten, którego stosowano; kapelusz s. = kapelusz trójkątny, noszony przez urzędników, pieróg.

Stosownie, przysł., odpowiednio, właściwie, przystojnie; s. do czego = wedle czego, zgodnie z czym.

Stosowność, właściwość, odpowiedniość, przyzwoitość.

Stosowny, odpowiedni, właściwy, dogodny, przystojny, przyzwoity, uczciwy.

Stosuga, szpara, spojenie między cegłami w murze, spoina; krawędzie kamieni lub cegieł, przylegających do siebie.

Stosuneczek, zdr. od Stosunek.