Przejdź do zawartości

Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/796

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została przepisana.

 Storeńskówka, banknot wartości stu reńskich.

 Storęczny, Storęki — p. Sturęczny.

 Stornia, gatunek ryby, flądra.

 Stornieć, zdrętwieć, zgłupieć.

 Storno a. Ristorno, wł., w rachunkowości: sprostowanie, poprawienie pozycji źle lub fałszywie do ksiąg buchalteryjnych wciągniętej, przez wprowadzenie przeciwnej pozycji równej wartości; umorzenie polisy ubezpieczeniowej z powodu niepłacenia składki.

 Stornować, wł., prostować błąd w księdze buchalteryjnej, wpisując storno.

 Storting, szw., sejm w Norwegji.

 Storturować, wymęczyć, zamęczyć na torturach.

 Storublowy, Sturublowy, mający wartość stu rubli, zawierający w sobie sto rubli.

 Storublówka, Sturublówka, banknot storublowy.

 Storzędny, Sturzędny, ułożony w sto rzędów.

 Storzyć — p. Sterczeć.

 Storzypięta, Storzypiętka — p. Storczypięta.

 Storzyszek, roślina z rodziny wargowatych (fig.).

 Stos, sterta, kupa czego, ułożonego jedno na drugiem, szychta; kupa ułożonego chróstu, ognisko; skazywać na s. = na spalenie żywcem (f.); s. kręgowy, pacierzowy = kręgosłup; s. elektryczny = przyrząd, wytwarzający energję elektryczną: s. Wolty; s. Bunsena; złożyć broń w s. = w kozły.

 Stosił, roślina z rodziny araljowatych a. dzięgławowatych, wielosił, wszechlek (fig.).

 Stosina, część składowa pióra u ptaka, pełne przedłużenie dętki, od którego rozchodzi ś. w obie strony chorągiewka.

 Stosłupny — p. Stosłupowy.

 Stosłupowy, Stosłupcowy, posiadający sto kolumn.

 Stosować, zestawiać, przyrównywać co z czym, przymierzać co do czego, zestawiać; przystosowywać, zastosowywać co do czego, składać, układać, naginać co do czego, czynić odpowiednim co do czego; używać czego w życiu praktycznym, posiłkować ś. czym w razie potrzeby, aplikować, zastosowywać, odnosić, czynić aluzje, adresować, kierować; s. ś., być stosowanym do kogo, do czego, naginać ś. do kogo, do czego; zgadzać ś., pasować, przypadać do kogo, do czego, być odpowiednim, być stosownym; odnosić ś., ściągać ś., być adresowanym, kierowanym do kogo, do czego; s. ś. do czyjejś woli = być posłusznym.

 Stosowalny, pozwalający ś. stosować.

 Stosowany, ten, którego stosowano; kapelusz s. = kapelusz trójkątny, noszony przez urzędników, pieróg.

 Stosownie, przysł., odpowiednio, właściwie, przystojnie; s. do czego = wedle czego, zgodnie z czym.

 Stosowność, właściwość, odpowiedniość, przyzwoitość.

 Stosowny, odpowiedni, właściwy, dogodny, przystojny, przyzwoity, uczciwy.

 Stosuga, szpara, spojenie między cegłami w murze, spoina; krawędzie kamieni lub cegieł, przylegających do siebie.

 Stosuneczek, zdr. od Stosunek.